سینما هالیوود

نقد فیلم توم ریدر

۵ (۱۰۰%) ۱ vote

توم ریدر – Tomb Raider

کارگردان: رور اوثاگ – Roar Uthaug

بازیگران: آلیسیا ویکاندر، والتون گوگینس، دانیل وو، دومینیک وست

سال: ۲۰۱۸

نقد فیلم توم ریدر

نقد فیلم توم ریدر

ایفای نقش لارا کرافت توسط آلیسیا وکاندر شایسته فیلم بهتری است. جنبه مثبت این است که بازیگر زن برنده جایزه اسکار نقشی سرگرم کنند و جذاب، نقش قهرمان زن بازی مشهور توم ریدر را بازی کرده است، و نتیجه آن اقتباسی از این بازی شده که می تواند در کنار دو نسخه قبلی با حضور آنجلینا جولی قرار گیرد. جنبه منفی هم این که فیلم به وضوح روی حالتی تمرکز دارد که شخصیت اصلی همیشه کارهایش را درست انجام دهد و پیش برود و در کل اکشن های معمول قهرمانانه و و خطراتی عادی را نشان می دهد. در کل فیلم جمع و جوری است و برای فیلمی اقتباسی از بازی ویدیویی در حد معجزه است. ولی مساله این است که آن قدر شروع سنگینی دارد که بعدا وقتی وارد جریان رویدادهای فیلم می شود کمی مایوس کننده به نظر می آید، این فیلم، فرنچایزی است که می بایست خیلی سریع از این ها به پایان می رسید.

فیلمنامه ژنو رابرتسون دمر کرافتی را معرفی می کند که در مسابقه ی کیک بوکسینگ شکست می خورد. همین باعث می شود حین بخش های اکشن، رشدی در شخصیت او ایجاد شود او به تدریج با زن دیگری آشنا می شود. البته این شخصیت زن (هانا جان کامن) خیلی سریع از جریان فیلم کنار می رود و دیگر او را نمی بینیم. در دو پرده اول فیلم، دو صحنه تعقیب و  گریز پر انرژی ارائه می شود، که شامل تعقیب و گریز مهیجی با دوچرخه می شود که بسیار سریع اتفاق می افتد. این مساله کمک می کند تا ویکاندر بتواند در ایفای نقش خود به اوج برسد و با بهترین شکل نقش زنی جوان و احساسی را بازی کند که هنوز سوگوار پدرش است که احتمال می رود مرده باشد، اما او کسی است که با همین سرعتی که مبارزه می کند می تواند شوخ طبع هم ظاهر شود.

مسائل قانونی مربوط به دارایی های پدرش او را به سمت همکار قدیمی پدرش (کریستن اسکات توماس) می برد و نهایتا به زیرزمین سری پدرش می رسد که در آن گنج های پنهانی قرار دارد. در پایان پرده اول، به دنبال صحنه دلپذیری از یک پاونشاپ (جایی که با گرو گذاشتن چیزی پول قرض می گیرند) لارا با یک کاپیتان دریایی هنگ کنگی همراه می شود (که می توانست موفق تر هم ظاهر شود اگر آن طور که لازم بود از تمامی قابلیت های دنیل وو استفاده می شد)، تا به جزیره مرموزی بروند که شاید سرنوشت نهایی پدرش را در آن جا کشف کند. وقتی که کشتی لارا واژگون می شود و به دست وگل شیطان صفت (والتون گوگینز) می افتد، جذابیت فیلم کمی افت می کند. البته در بخش های اکشن فیلم به ندرت کاهشی می بینیم.

رور اوثاگ کارگردان فیلم تنوعی از اکشن هایی نسبتا قابل قبول ارائه می دهد و ماجراجویی هایی مختلفی را در پیش می گیرد. صحنه فرار بزرگ لارا نمونه جذابی از افزایش ترس و وحشت است که یادآور شخصیت ایندیانا جونز است. فیلم هراسی ندارد که قهرمان زن توانا و قوی اش در جریان ماجراجویی هایش به کسی آسیب بزند و یا حتی دستانش به خون آلوده شود. فیلم به خوبی در حد فاصل میان این دو مساله پیش می رود که لارا متاثر از خشونت که به او تحمیل می شود قرار بگیرد یا این اتفاقات باعث به هم ریختگی  و آسیب به او بشود. او خیلی آماده در آغاز فیلم ظاهر می شود اما دنباله دار بودن فیلم کمی تاسف آور است چون باید برای دیدن لارا تا قسمت بعدی منتظر بمانیم.

در شکل گیری طرح داستانی، تنها سه چهار شخصیت با چند خط دیالوگ حضور دارند. گوگینس خوب است، اما این ایندیانا جونز شایسته داشتن همراهی همچون بیلاک بود. بدون اینکه زیاد وارد جزئیات شویم، در ارتباط پدر فرزندی، فیلم دچار مشکل می شود، تا جایی که می توان گفت بخش هایی از فیلم میان ستاره ای در طول صحنه ها استفاده شده که شما را به یاد ملودرام علمی تخیلی کتیو مک کانهی و جسیکا چستین در این فیلم می اندازد. توم ریدر در همان مسیر مشابه سرکش یک یا مبارزان خیابانی: افسانه چون لی پیش می رود، فیلم هایی که می خواهند بگویند زنان زیرک و قوی تنها با تاثیرگذاری از پدرشان است که ساخته می شوند.

مشکلات و اتفاقات غم انگیز موجود به فیلم کمک می کند تا پایان بهتری داشته باشد، حتی با اینکه فیلم بخش پایانی غم انگیزی غیر ضروری داشته باشد. این مساله تاسف آور است که می بینیم کرافت از آن دست شخصیت هاست که نیازمند این هستند که ماراجویی جدیدی پیدا کنند و همیشه دنبال این هستند که بگویند «خوب، چه ماجراجویی این هفته خواهیم داشت؟» ما نمی خواهیم که دست از کارهای مخفیانه اش بردارد، فقط می خواهیم که مبارزه کند و به مقبره ها یورش ببرد. یکی از دلایلی که از توم ریدر لذت می برم و گهواره حیات فیلم موردعلاقه ام در میان اقتباس های از بازی ها است، این است که  لارا کرافتی مستقل و استوار دارد که دنبال ماجراجویی هایش است، بدون این که هیچ مساله ای مربوط به پدرش نیاز به رمزگشایی داشته باشد.

منصفانه بخواهیم بگوییم، این توم ریدر یک دنیا بهتر است از ساخته سایمون وست در سال ۲۰۰۱ که آن قدر از نظر روایی خلا داشت که کلا فرنچایز را از برده بود با اینکه آن قدر فروش داشت که توانست ادامه آن را هم بسازد. توم ریدر داستان  اصلی را رد می کند و بیشتر به جریان لارا کرفت به عنوان شخصیتی کامل شده می پردازد. ویکاندر از همان آغاز فیلم خودِ لارا کرافت است، اما داستان اصلی این اجازه را نمی دهد که تا زمان رسیدن به نمایش اسامی عوامل فیلم، لارا کرافت باشد.

اسکات مندلسون

منبع: Forbes

***

پیشنمایش فیم توم ریدر:

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو