بازی ماجرایی

نقد بازی Fear Effect Sedna

به این نقد امتیاز بدهید

اثر ترس سدنا – Fear Effect Sedna

سازنده: Sushee

ناشر: Forever Entertainment

سکو: مایکروسافت ویندوز، پلی استیشن ۴، ایکس باکس وان، نینتندو سوئیچ 

سال انتشار: ۲۰۱۸

نقد بازی Fear Effect Sedna

نقد بازی Fear Effect Sedna

نسخه اصلی بازی اثر ترس که در سال ۲۰۰۰ بر روی پلی استیشن ۱ منتشر شد، بازی غریبی بود. شاید تعداد کمی باشند که از بازی های ترس و بقایی که آن دوران عرضه می شد چیزی در ذهنشان مانده باشد. این بازی هم دارای گیم پلی مشابه آن بازی ها بود و داستانی درگیر کننده همراه با عناصر ماوراء الطبیعه را روایت می کرد. از اثر ترس اصلی و دنباله آن که یک سال بعد منتشر شد، کلی خاطرات مختلف دارم. از حرکت پنهانی مخفیانه بین نگهبانان گرفته تا شناسایی پایگاه های دشمن و وارد شدن به یک درگیری مسلحانه. بازی چیزی مابین رزیدنت اویل و متال گیر سالید بود. این ها را تنها با مددجویی از نوستالژی و حافظه ام بیان می کنم و شاید درست نباشند. تنها چیزی که مطمئنم این است که هنگام بازی اثر ترس سدنا، تمام آن احساسات قدیمی دوباره در من زنده شد. بازی که اولین محصول استودیو سوشی است و یک عنوان قدیمی را زنده کرده، بازی بی نقصی نیست. ولی به لطف این بازی متوجه شدم چقدر دلم برای این مجموعه تنگ شده است. 

سدنا که داستانش چند سال بعد از پایان بندی خیلی خوب قسمت اول رخ می دهد، دوباره به سراغ مزدورهای مورد علاقه ما، هانا و رین می رود. آن ها ماموریت دارند که یک مجسمه اسرارآمیز را بدزدند. مشکل این است که یک گروه مرموز دیگر زودتر از راه می رسند و مجسمه را به سرقت می برند. در نهایت، قهرمانان ما در طول مسیر با تعدادی از همکاران خود به نام دیک، گلس و شخص تازه واردی به نام اکسل (هانا به واسطه خاطرات قبلی او را می شناسد) همراه می شوند و به منطقه گرینلند در شمال آمریکا می روند. آن ها خیلی زود متوجه می شوند که در یک ماجرای دیوانه وار دیگر اسیر شده اند. گروهی در حال تولید هیولاهایی شبیه به هیولاهای باستانی قوم اینوئیت ها هستند و قهرمانان ما باید از ته و توی ماجرا سر دربیاورند. 

اگر جزو آن دسته از بازیکنانی هستید که می ترسید تغییر گیم پلی بازی به یک گیم پلی ایزومتریک باعث دور شدن سدنا از حال و هوای این سری شده باشد، به شما تضمین می دهم که دلیلی برای نگرانی وجود ندارد. مانند دو قسمت پیشین، اثر ترس سدنا موفق می شود یک تعادل فوق العاده بین عناصر ترس ماوراءالطبیعه، جاسوسی و مخفی کاری و گیم پلی اکشن ایجاد کند. هم هنگام حرکت مخفیانه در یک اتاق و از بین بردن بی سروصدای نگهبانان، و هم در هنگام نبرد با هیولای عظیمی که به یک باره ظاهر می شود، به یک اندازه تعلیق و هیجان وجود دارد. حال که صحبت از هیولاها شد باید به این نکته هم اشاره کنم که رفتن به سراغ اسطوره های اینوئیت ها اقدامی هوشمندانه از جانب سازندگان بازی بوده است. چرا که به این ترتیب موفق شده اند چند هیولای جذاب تازه خلق کنند و از این موجودات در دل داستانی اسرار آمیز و مملو از پیچش داستانی استفاده کنند که قطعا شما را درگیر خود می کند. 

گرافیک سل شید کلاسیک نسخه اصلی هم به شکلی بی نظیر بازسازی شده است. در میان پرده ها با یک اصالت بصری فوق العاده طرف هستیم و بازی از نظر گرافیکی حال و هوای داستان های مصور را دارد. منظره های بازی هم زیبا و پرجزئیات هستند، هرچند گاهی اوقات کمی تاریک می شوند (در بازی های ایزومتریک امری ضروری است، ولی خوب هنوز توی ذوق می زند). موسیقی متن بازی هم فوق العاده است. شخصیت ها هم چنان دوست داشتنی هستند، هر چند صداپیشه هایشان عملکرد چندان بی نقصی ندارند (دیک به ویژه چند اجرای بدجور دارد). 

از نظر گیم پلی، همه چیز زیبا و ساده برگزار شده است. در مخفی کاری، شما دشمنانی با زاویه دید مشخص دارید و زاویه دید آن ها بر روی تصویر با رنگ سبز مشخص است. تنها با فشار یک دکمه می توانید خیلی سریع از حالت مخفی کاری خارج شوید و دشمنان خود را از بین ببرید. هر شخصیت سه مهارت ویژه دارد.این مهارت ها مختلف هستند. برای مثال اکسل گاز گیج کننده دارد، دیک شعله افکن و گلس نارنجک پرتاب می کند. وقتی که شخصیت های دیگر هم همراه شما هستند، به راحتی هر وقت که بخواهید می توانید کنترل آن ها را برعهده بگیرید. معماهای زیادی در بازی وجود دارند که بازی را از یکنواختی خارج می کنند. معماها اکثرا طراحی خیلی خوبی دارند. مناطق مختلف بازی هم وسیع هستند. می توانید در گوشه و کنار آن ها بگردید و جعبه کمک های اولیه و مهمات ویژه گیر بیاورید. یک سری توتم مخفی هم در مراحل وجود دارد که در صورت پیدا کردن آن ها، طراحی هنری مختلفی از بازی باز می شود که می توانید در منوی اصلی به آن ها دست پیدا کنید. بخشی جانبی که همیشه لذت بخش است. 

متاسفانه اثر ترس سدنا با وجود این که فرآیند تیراندازی و سنگرگیری ساده ای دارد، بعضی جاها از سیستم مبارزات خود ضربه می خورد. برای مثال این اتفاق زیاد رخ می دهد، به ویژه هنگام مبارزه با غولاخرها، شما ضربه می خورید و آسیب می بینید، بدون این که بدانید دقیقا چه اتفاقی افتاده است و چه کسی به شما ضربه زده است. یا حمله ای که کاملا مشخص است شما خود را از آن دور کرده اید، به شما آسیب می زند. هم چنین هنگام نبرد با چند دشمن، اتفاق قابل پیش بینی که رخ می دهد این است که دشمنان همه روی شما تمرکز می کنند و به سمت شما حمله می کنند، در حالی که انتظار این است که پراکنده شوند و با حالت طبیعی تری مبارزه را ادامه دهند. 

مشکل قابل توجه دیگر بازی، سیستم هدف گیری خودکار آن است. وقتی با چند نگهبان طرف هستید این مشکل چندان جدی نیست. اوضاع وقتی خراب می شود که شما با عده زیادی طرف هستید و بازی متوجه نمی شود شما کدام دشمن را هدف گرفته اید. برای مثال، اولین غولاخر جدی بازی در میانه نبرد ارواحی احضار می کند که به شما حمله می کنند و می توانند با یک ضربه سلامت شما را نصف کنند. البته آن ها با یک گلوله از بین می روند. مشکل این است که شما ترجیح می دهید ابتدا این ارواح را از بین ببرید، ولی بازی هم چنان روی غولاخر هدف گیری می کند. شاید مشکل از من بود که نمی توانستم روی دشمنان مختلف هدف گیری کنم، ولی این ایراد واقعا رنج آور بود. اما می توان به یک نکته مثبت سیستم مبارزات یعنی شاخص ترس اشاره کرد. هرچه قدر آسیب بیش تری بزنید این شاخص بالاتر می رود و آسیب های شما به حریف بیش تر می شود. این سازوکار به شکل خوبی پیاده سازی شده است. 

یکی دیگر از ایرادهای قابل توجه اثر ترس سدنا، کنترل گیم پلی تاکتیکی بازی است. با وجود ایراداتی که گرفته شد، ولی مبارزات بازی هم چنان قابل قبول هستند. این عناصر استراتژیک بازی هستند که بیش تر اوقات غیرضروری به نظر می رسند. یک حالت تاکتیکی در بازی وجود دارد که به شما اجازه می دهد حرکات آینده شخصیت را طراحی کنید. در این حالت از مهارت های شخصیت ها هم می توانید به روش های مختلفی استفاده کنید و حتی آن ها را ادغام کنید. مشکل این است که مبارزات شما با دشمنان معمولی نهایت سی تا شصت ثانیه طول می کشد. بنابراین هیچ وقت به آن صورت فرصت پیدا نمی کنید از این حالت استفاده کنید. 

کنترل هم تیمی هایتان کار راحتی است. علاوه بر حالت تاکتیکی، تنها با فشار یک دکمه از آن ها می خواهید که دنبالتان بیایند یا سرجایشان بمانند. ولی نمی توانید از هم تیمی هایتان بخواهید که مانند شما وارد حالت مخفی کاری شوند. هوش مصنوعی بازی هم آن قدر باهوش نیست که هم تیمی تان را از زاویه دید دشمن دور نگه دارد. به همین دلیل هم تیمی ها بارها شما را به دردسر می اندازند. این ایرادات تاثیر زیادی بر روی کل بازی در مجموع نمی گذارند، تنها گاهی اوقات کار را سخت می کنند. به نظر می رسد سازندگان بازی در مورد ایده استفاده از گیم پلی اکشن / مخفی کاری ایزومتریک به توافق رسیده اند، ولی بعدا از ترس این که بازی شبیه عناوین مشابهی مثل سندیکا شود، گیم پلی تاکتیکی هم به آن اضافه کرده اند. البته ترکیب کردن ژانرهای مختلف با یک دیگر همیشه امری دلپذیر است، ولی مشکل این است که در این بازی عناصر استراتژیک آن چنان که تصور می شود، جا نیفتاده اند. 

اثر ترس سدنا، بازگشت نه چندان بدون ایراد یک عنوان کلاسیک از دوران پلی استیشن ۱ است. مبارزات بازی گاهی اوقات سخت می شود و عناصر تاکتیکی چندان در بازی جا نیفتاده اند. ولی بهره مندی از عناصر ترسناک قوم اینوئیت، گرافیک تماشایی و معماها و گیم پلی چالش برانگیز آن قدر درگیرکننده هستند که شما را جذب این بازی کنند. با وجود چند ایرادی که باید برطرف شوند، این بازی نشان می دهد که صرف نظر از ژانری که در پیش گرفته است، در دنیای بازی امروز هم جایی برای هانا و دوستانش وجود دارد. بنابراین امیدواریم که در ماجراجویی های آتی آن ها با بازی های بهبودیافته تری طرف باشیم. 

کایل لیکلر

منبع: Hardcore Gamer

***

پیش نمایش بازی Fear Effect Sedna:

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو