سینما هالیوود

نقد فیلم لیگ عدالت

۱ (۲۰%) ۱ vote

لیگ عدالت – Justice League

کارگردان: زک اسنایدر – Zack Snyder

بازیگران: هنری کویل، بن افلک، گل گدوت، جیسون موموآ، ازرا میلر، ری فیشر، ایمی آدامز، جرمی آیرونز، جی. کی. سیمونز، جسی آیزنبرگ

سال: ۲۰۱۷

نقد فیلم لیگ عدالت

نقد فیلم لیگ عدالت

به عنوان فیلمی با موضوع گروهی از قهرمانان که در تلاش اند با هیولاهای اهریمنی فرازمینی مقابله کنند و مانع از بین رفتن بشریت توسط این نیروهای اهریمنی شوند، لیگ عدالت بسیار سریع پیش می رود. در کمتر از دو ساعت، داستان سرگذشت و پیشینه‌ی یک ابرگروه را پشت سر گذاشته و به بخش‌های مختلف آن می پردازد. آن توجهات و بزرگنمایی های شخصی هم که به تازگی وارد مجموعه های قبلی شده بود و به آن ها آسیب هایی هم رسانده بود، کنار گذاشته شده اند. در کنار سه گانه بتمن به کارگردانی کریستوفر نولان، لوگن و برخی از دیگر فیلم‌های ابرقهرمانی تاریک، به نظر می آید که افسردگی و حزن شدید دلیل عدم موفقیت این پروژه ها بوده اند. بداقبالی فیلم هم این بود که کمی پس از ثور:‌ راگناروک اکران شد، ثور هم ماجراجویی های ابرقهرمانی است که این مساله از نظر تحلیلی در مقایسه های بین فیلم ها تأثیر گذار است. حتی اگر این فیلم ها مسیر متفاوتی را در رسیدن به هدفی مشابه در پیش گرفته باشند، تولید زیاد این آثار باعث ایجاد موانعی در مسیر ساخت آن ها می شود.

لیگ عدالت هیچ‌گاه از نظر خلاقیت بصری با فیلم‌ های اخیر یکسان نیست، مشکلاتی پایه‌ای در فیلم نامه اش دیده می‌شود که حل نشده باقی می مانند. یکی از این مسائل پی بردن به چگونگی ایجاد توازن بین زمان نمایش بخش های آشنا با شخصیت های جدید است. بتمن (بن افلک)، واندر وومن (گل گدوت)، لوئیس لین (ایمی آدامز) و سوپرمن (اسم هنری کویل روی پوستر فیلم است) که در تقابل با موجودی بد و خشن (استپن وولف با بازی کیران هایندز، رهبر اهریمنان) و سه شخصیت اصلی و جدید دیگر: فلش (ازرا میلر)، آکوامن (جیسون مومآ) و سایبرگ (ری فیشر) قرار می گیرند. خط داستانی که قهرمانان را گرد هم می آورد، حادثه قریب الوقوعی است که ممکن است طی آن زمین تحت کنترل و سلطه استپن وولف در آید، کسی که می‌خواهد سه جعبه جادویی را پیدا کرده و با ترکیب آن ها به قدرتی کامل برسد و بر کل سیاره مسلط شود. چه کسی اهمیت می دهد، چندان تفاوتی ندارد.

این فیلم اثری ماجراجویانه گروهی است که همچون فیلم انتقام جویان، تا حدی قابل قبول پیش رفته (چندان اهداف بزرگی هم در سر نداشته) است. انگار همچون فیلم ثور، به این نتیجه رسیده‌اند که یک فیلم ابر قهرمانی پر هزینه، می‌تواند جدی و بدون حضور شوخی و احساسات شدید باشد. لیگ عدالت تفاوت‌های بین فیلم های اسنایدر از جمله طلوع مردگان، فیلم ۳۰۰، مرد پولادین و بی وی اس را نشان می دهد. از آن دسته فیلم‌هایی است که فلش می‌تواند همچون شخصی بی تجربه شوخی هایی به همان اندازه مرد عنکبوتی در نیمه دوم کاپیتان آمریکا: جنگ داخلی داشته باشد. لیگ عدالت فیلمی است که تمامی اعضای گروه به علاوه لوئیس لین و دایان لین (در نقش مارتا کنت) در آن حضور دارند. لحظه‌ای سرشار از عاطفه و احساس در فیلم دیده می شود که آن ها اعتراف به عقب نشینی از زندگی می کنند. مابقی فیلم این اطمینان را می‌دهد که شخصیت‌ها و خود فیلم هم، اندوهشان را بسیار جدی می گیرند ( می توان دید که استپ وولف در حال کار بر روی نسخه‌ای از این مشکل است: بخش عصبانیتش از زمین، به خاطر تحقیرش پیش چشم همگان در سال‌هایی دورتر است).

صحنه‌های آشتی و صلح لوئیس و کلارک کوتاه هستند ولی با حساسیتی بالا گرفته شده اند. این یکی از دلایل پیش رفتن جنبه معقول بودن بتمن است،‌ او فردی تنها و غمگین است که به نظر، مرگ سوپرمن او را شوکه کرده است، حادثه‌ای که او مسئول اصلی آن به نظر می آید. لحظاتی در فیلم هست که شما را متحیر می کند، این که تلاش او برای ایجاد یک گروه نه تنها به خاطر نجات سیاره بلکه برای ایجاد حلقه ای از دوستان و فراهم آمدن دلیلی برای ارتباطی همه روزه نیز هست. افلک هم  نقش شخصیتی را با  زخم های دردناک بیشتری بازی می کند و این را نشان می‌دهد که او آن بتمنی نیست که همیشه بوده است.

فیلم با بروز عناصر کلیشه ای آغاز می شود، عناصری همچون کم‌رنگ شدن و ناپدید شدن تصویر، مراسم خاکسپاری در باران، و موسیقی مبهمی از پیانو، سرودی پاپ دارک (بازخوانی سیگرید از آهنگ هرکسی می دونه اثر لئوناردو کوهن). فیلم دارای ساختاری زیبا و نتیجه‌ای نهایی قابل توجه است: لیگ عدالت، زیرکی، خلاقیت، رنگ و گرما را در طول پیش رفتن داستان به فیلم می افزاید. داستانی غم انگیز درخور  ماجراهای شخصیت هایی که از خوابی احساسی بیدار می شوند و دوباره یادشان می افتد که ریسک کنند و به مسائل دنیا اهمیت بدهند. فیلم مضامین بزرگش را به نمایش می گذارد و آن را از طریق تصاویر استعاری همچون تصاویری از گل‌های جوانه زده در رنگ‌های روشن و تصویری پر تحرک و مهیج از دو جنگجوی آمازون به تصویر می کشد که نمایان گر جامعه‌ای است که باری غیر قابل تصور را به دوش می کشد. آن ها همچون خواهرهای اطلس در کنار هم و شانه به شانه همدیگر در برابر دوازه سنگی در حال بسته شدن قرار می گیرند. این‌ها چیزهایی هستند که معمولا این نوع فیلم‌ها انجام می دهند، همچون کاری که فیلم‌های زامبی، وسترن و دیگر ژانر ها که قبل از این فیلم انجام می دادند. لیگ عدالت نمونه‌ی قابل توجهی از چگونگی به کارگیری توانایی ها و مهارت ها لازم در این سبک و شیوه از فیلم سازی است.

مت زولر سیز

منبع: Roger Ebert

***
پیش نمایش این فیلم را ببینید:

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو