پائولو ورونز نقاشی

نقد نقاشی ضیافت ازدواج در قانا


۵ (۱۰۰%) ۱ vote

ضیافت ازدواج در قانا – The Wedding Feast at Cana

نقاش: پائولو ورونز – Paolo Veronese

نوع: رنگ روغن روی بوم

سال: ۱۵۶۳

نقد نقاشی ضیافت ازدواج در قانا

نقد نقاشی ضیافت ازدواج در قانا

پائولو ورونز به عنوان یکی از استادان قدیمی نقاشی سبک تکلف گرایی (شیوه گرایی یا مَنِریسم) شناخته می شود به ویژه به خاطر آثاری که از صحنه های ضیافت و مهمانی دارد. آثاری همچون خانه سیمون، شام در خانه‌ی گرگوری بزرگ، و ضیافت در خانه‌ی لوی. این نقاشی های بزرگ و زیبا و مجلل، نسخه های مدرنی از نقاشی های قدیمی تلرو و اسکولا بودند که به ورونز این فرصت را دادند تا بتواند هنرمندی اش در نقاشی فیگور و استفاده اش از رنگ‌ها را به نمایش بگذارد و باعث شدند او به عنوان یکی از تاثیرگذاران و هنرمندان بزرگ نقاشی ونیزی در قرن شانزدهم شناخته شود. در طول دوران حرفه‌ای اش به ترکیب سبک آمیزی تیسین با گونه ها و اشکال مورد استفاده در رم پرداخت،‌ و سبکی جالب از نقاشی را ایجاد کرد که با رنگ‌ها و پوشش‌های خیره کننده‌ای تزئین شده اند. ازدواج در قانا شاهکار بزرگش در زمینه نقاشی انجیلی است و یکی از مدرن ترین نقاشی های مذهبی دوره سینکنتو است (رخدادهای اجتماعی و هنری در سال‌های ۱۵۰۰ تا ۱۵۹۹ در ایتالیا را سینکنتو به معنای پانصد می‌گویند. این دوره، رخدادها و سبک های رنسانس ایتالیایی را در بر می گیرد). ورونز در پانزده ماه این اثر بزرگ را با کمک برادرش بنتتو به اتمام رساند.

مضمون انجیلی

مضمون این نقاشی بر اساس داستانی از انجیل که در انجیل یوحنا روایت می شود. داستان ضیافت ازدواجی که در قانا (احتمالاً روستایی واقع در الجلیل) برگزار می شود. مسیح، ماردرش و حواریون او به این ضیافت دعوت هستند. در اواخر مراسم که شراب تمام می شود،‌ مسیح از آن‌ها می خواهد که کوزه های سنگی شراب را از آب پر کنند و او آب را به شراب تبدیل می کند. این اولین معجزه مسیح در انجیل یوحنا است. این بخش مقدمه‌ای از مراسم عشای ربانی است، اولین نشانه از هفت نشانه ای است که در انجیل یوحنا به آن پرداخته شده و به اثبات الهی بودن جایگاه مسیح می پردازد. این مضمون در طول دوره‌ی رنسانس ایتالیا و دوره‌ی تکلف گرایی بسیار مورد توجه بود. هنرمندان متعددی در آثارشان به این موضوع پرداخته اند همچون اثر ازدواج در قانا اثر جوتودی بوندونه، ازدواج در قانا اثر تینتورتو، ازدواج در قانا اثر جورجو وازاری. برخلاف برداشت های مرسوم، ورونز این داستان انجیلی را به موقعیت و مکانی مدرن تر در مراسم عروسی ونیزی مجللی تغییر داده است.

تحلیل اثر

در این اثر ورونز، سبک های گوناگونی ترکیب شده اند و فلسفه‌ی رنگ آمیزی ونیزی تیسین هم برای طراحی های مرکب دوره اوج رنسانس اقتباس شده است که این مساله در آثار هنرمندانی همچون لئوناردو، رافائل و مایکل آنجلو نمود پیدا کرده اند. در این اثر ورونز یک یا دو ویژگی از سبک تکلف گرایی و هم چنین ویژگی هایی تمثیلی و نمادین را استفاده کرده است.

در محتوای این نقاشی ترکیبی پیچیده از جنبه های خدایی و ضد خدایی، مذهب و سکولار(فراغت از دین)، شور و کسالت، اروپایی و شرقی نیز دیده می شود. نقاشی در سبک مجلل جامعه ونیزی آن دوران کشیده شده است، ضیافت در حیاطی بین ستون‌هایی به شیوه‌ی دوریک و کورینتی واقع شده و در فاصله بین ستون ها نرده‌ی کوتاهی قرار گرفته است. در فاصله‌ای دورتر برجی طاق دار دیده می شود که آندرا پالادیو متولد پادوامعمار آن بوده است. در مرکز پیش‌زمینه نقاشی، گروهی نوازنده در حال نواختن عود و آلات موسیقی سیمدار مختلفی هستند. فیگورهای موسیقی شامل چهار نقاش بزرگ ونیز هستند:‌ خود ورونز(با لباس سفید در حال نواختن ویولا دا گامبا)، ژاکوب باسانو ( در حال نواختن فلوت)، تینتورتو (ویولون) و تیسین (با لباس قرمز، در حال نواختن ویولنسل).

مهمانان پشت میزهای عروسی همه منتظر رسیدن شراب هستند که در کنار وعده غذایی میل کنند. عروس و داماد (در سمت چپ، آخر میز نشسته اند)، مسیح (در مرکز) و حضرت مریم و حواریون هم دور او نشسته اند. در کنار آن‌ها مجموعه‌ای از درباریان، نجیب زادگان، کارکنان،‌ کارمندان، خدمتکاران دیده می‌شوند که جامعه‌ی ونیزی را به تصویر می کشند. آن ها لباس‌هایی انجیلی، ونیزی یا شرقی پوشیده اند که با جواهرات و پارچه های مجلل تزئین شده اند. در این نقاشی شخصیت‌های متعدد تاریخی دیده می شوند؛ امپراتور چارلز پنجم، الینور استرالیا، فرانسیس اول فرانسه، مری اول انگلستان، سلیمان بزرگ، ویتوریا کالونه، جولیا گونزگا، کاردینال پل، صوقللی محمد پاشا. در کل، ورونز ۱۳۰ فیگور منحصر بفرد را در این نقاشی کشیده است.

جزئیات این نقاشی خیره کننده اند. بالای سر مسیح روی پل عبور، آن طرف نرده ها قصابی مشغول قطعه قطعه کردن گوشت است؛ در حالی که در سمت راست مردی با وسایل و مواد بیشتری در حال آمدن هستند. در قسمت پایین نقاشی، خدمتکار مردی با پاهای برهنه (سمت راست) از خمره ای بزرگ و براق به درون کوزه ای، شراب می ریزد. پشت سر این خدمتکار بنتتو کالیاری (برادر ورونز) ایستاده است و به گیلاس شرابش می نگرد. پسر خدمتکار سیاهی (پیش زمینه، سمت چپ) گیلاس شرابی را به داماد تعارف می کند. پشت سر او، کوتوله ای طوطی سبز روشنی را در دست دارد. به جزئیات مربوط به کارد و چنگال و ظرف های روی میزها هم توجه کنید؛ در کنار هر بشقاب، کارد و چنگال و دستمالی قرار دارد. سگ کوچکی به رنگ سفید و قهوه ای را هم ببینید که سمت راست بندیتو کالیاری روی میز  ایستاده است. همچنین سگی (بالا سمت چپ)‌ را هم می بینیم که سرش را از لای نرده ها بیرون آورده است و گربه‌ای که (سمت راست) روی زمین غلط زده و بازی می کند.

با اینکه خیلی از فیگورها در نقاشی با هم دیگر در ارتباط هستند، هیچ یک از آن‌ها در حال صحبت کردن نیستند. این به خاطر تطبیق اثر با سنت سکوت تمامی راهبان بندیکتی آن سالن ناهار خوری است که قرار بود نقاشی نصب شود.

منبع: Visual Art Cork


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو