کاسیوس کولیج نقاشی

نگاهی به مجموعه نقاشی های سگ های پوکر باز

به این نقد امتیاز بدهید

سگ‌های پوکر باز – Dogs Playing Poker

نقاش: کاسیوس کولیج – Cassius Coolidge

سال:‌۱۹۴۰-۱۹۲۰

کاسیوس کولیج به لطف مجموعه نقاشی های سگ‌های پوکر باز اش با توصیفی دوگانه معرفی می شود: «مشهورترین هنرمند آمریکایی که هیچ‌گاه درموردش نشنیده اید». با اینکه نگاه منتقدان نسبت کارهای او و تعلق آثارش به جهان هنر نگاهی منفی است اما آثار برجسته اش از تاریخی غنی برخوردارند.

سگ‌های پوکر باز یک اثر نیست یک مجموعه نقاشی است

اولین آثار نقاشی که کولیج از سگ‌ها کشید برای جعبه های سیگار بود. این مجموعه به سفارش شرکت براون & بلو برای چاپ در تقویم تبلیغاتی کارخانه های بزرگ سیگارسازی آمریکا کشیده شدند. در سال ۱۹۰۳ این هنرمند در ۵۹ سالگی اش شروع به کشیدن نقاشی هایی کرد به منظور یادآوری تبلیغاتی برای این شرکت تجاری. از آنجا بود که شروع به کشیدن آثاری همچون بلوف شجاعانه، باخت ناگوار پوکر باز، دستگیری با چهار تک کرد. که برای پوستر و تقویم ها بارها چاپ شدند و گاهی هم در پیشنهادهای تبلیغاتی استفاده می شدند.

معروف ترین این نقاشی ها سگ هایی را حین تقلب در بازی نشان می دهند

نگاهی به مجموعه نقاشی های سگ های پوکر باز

نگاهی به مجموعه نقاشی های سگ های پوکر باز

اثر دوستی محتاج کمک، یک جفت سگ(بول داگ) را نشان می‌دهد که در مقابل پنج سگ تازی مشغول بازی هستند. یکی از آن‌ها با انگشت پایش می‌خواهد از زیر میز کارتی را به دوستش برساند. به عنوان دوست داشتنی ترین اثر از این مجموعه، این نقاشی یکی از آن آثاری است که اغلب به اشتباه با عنوان سگ‌های بلوف باز شناخته می شوند.

این نقاشی ها باعث شهرت کویج در ۶۰ سالگی اش شدند.

کولیج زمینه‌ای هنری برای رسیدن به شهرت داشت، به او عنوان پدر پس زمینه‌های کومیک نسبت داده شده بود. جاذبه های هنری که گردشگران با دیدنش سرشان را بلند می کردند و به تصویری با پیکری کارتونی می نگریستند. اما با آمدن سگ‌های پوکر باز روی تقویم و پوسترها کولیج توانست چند تا از نقاشی های اصلی‌اش را به قیمت های دو هزار تا ده هزار دلار بفروشد.

سگ‌های پوکر باز هیچ گاه مورد ستایش منتقدان قرار نگرفتند

به خاطر هدف تجاری که در کشیدن این مجموعه بود، به این نقاشی ها اغلب به عنوان آثاری بازاری و فاقد ارزش هنری نگاه می شود. در مورد جنبه‌های هنری این آثار مارتین هریس در پوکرنیوز گفت: «برای برخی افراد این نقاشی ها نمونه ای از آثاری عامیانه، بازاری و فاقد ارزش هنری هستند، آثاری که فرهنگی سطح پایین و تقلیدی ضعیف از هنر اصیل را نمایش می دهند.

این نقاشی ها به یکی از تابلوهای روی دیوار خانه‌ها تبدیل شدند.

در سال‌های ۱۹۷۰ آثار بازاری اوج گرفتند و تقاضا برای سگ‌های پوکر باز هم به اوج خود رسید. در آن سال ها این آثار به شکل‌های مختلفی تولید می شدند. آنِتی فرارا منتقد هنری می گوید: «این آثار ، خوب یا بد به شکلی انکار ناپذیر در ناخودآگاه حتی افراد غیر هنری هم نفوذ کردند که این امر به خاطر میزان بازتولید و چاپ بی‌وقفه ای بود که به اشکال مختلف از این آثار صورت می گرفت. این آثار در تقویم، تی شرت، فنجان و تبلیغات استفاده می شدند

همه‌ی آثار در این مجموعه با اسم آن ارتباط ندارند.

کولیج در این مجموعه ۱۶ اثر کشیده است ولی تنها ۹ اثر از آن ها سگ‌هایی را حین بازی پوکر نشان می دهد. یکی از آثار توله سگ‌هایی کلاه به سر را در حال بازی فوتبال نشان می‌دهد. اثر جشن سال نو در داگزویل مهمانی رمانتیکی با میز شام و سگ‌های در حال رقص را به تصویر می کشد. نقض پیمان ازدواج هم دادگاهی سگی را نشان می دهد.

نقض پیمان ازدواج

نقض پیمان ازدواج

جشن سال نو در داگزویل

جشن سال نو در داگزویل

سگ‌های پوکر باز جایگاهی کوچک و ارزش کمی در فیلادلفیا نیویورک دارند

کولیج در فیلادلفیا بزرگ شد، اما این شهر کوچک از شهرت این همشهری قدیمی تا سال ۱۹۹۱ بی‌خبر بود. این زمان بود که دختر ۸۰ ساله‌اش گرترود کولیج وظیفه خود دانست تا به فیلادلفیا سفر کند و نسخه‌ای از آثار را به آن جا ببرد. امروزه این اثر قاب شده و در موزه ای پشت کتابخانه عمومی شهر روی دیوار آویخته شده است.

دختر و همسر کولیج چندان متاثر از سگ‌های پوکر باز نبودند

در سال ۲۰۰۲ گرترود ۹۲ ساله به نیویورک تایمز گفت که او و مادرش بیشتر به گربه علاقه داشتند تا سگ. البته این را هم گفت که: «شما نمی توانید گربه‌ای را در حال بازی پوکر تصور کنید، این امر به نظر عملی نمی آید

سگ‌های پوکر باز با نمایشنامه های تنسی ویلیامز مقایسه می‌شوند

شاید احمقانه به نظر بیاید. نمایشنامه های گربه روی شیروانی داغ یا اتوبوسی به نام هوس چه چیز مشترکی با این شاهکارهای بازاری دارند؟ با توجه به نظرات جیمز مک‌مانوس روزنامه نگار نیویورک تایمز این آثار دیدگاه‌های مشابهی در زمینه نگاه و سیاست های جنسیتی دارند: «مردان می نوشند،‌ نعره می‌زنند، سیگار می‌کشند و پوکر بازی می کنند. زنانی هم که به آن‌ها خدمات ارائه می‌دهند تا از بازی شان لذت ببرند، وظیفه تربیت پسران شان را به عهده دارند

برای تنسی ویلیامز این مساله یعنی شخصیت مگی، استلا کوالسکی یا خواهر نحیفش بلانچی دوبویس. برای کولیج هم یعنی سگ پشمالویی حین خوردن کوکتل یا یک جفت سگ در حال به هم زدن بازی.

کولیج از هنرمندان بزرگ گذشته الهام گرفت

کارهای کاراواجو، ژرژ دو لا تور، پل سزان اغلب به عنوان آثاری نام برده می‌شوند که روی کولیج در کشیدن وضعیت و حالت سگ‌های کارت بازش تاثیر گذاشته اند.

بزرگان هنر هنوز هم برای سگ‌های پوکر باز ارزشی قائل نیستند

عمومیت و اعتبار همیشه با هم به دست نمی آیند. منتقدان هنر همیشه نگاهی استهزا آمیز به کارهای کولیج داشته اند. حتی آگهی ترحیمش در ۱۹۳۴ دست آوردهای بزرگ هنری اش را این‌گونه توصیف کرد: «هنرمندی که تصاویر زیادی از سگ‌ها کشید.» همه غافل گیر شدند  وقتی موزه هنر کریسلر در نورفک روز دروغ اول آوریل یک شوخی را در قالب اعلانی خبری منتشر کرد مبنی بر این که مؤسسه در نظر دارد سگ‌های پوکر باز را نمایش دهد.

مدیر موزه کریسلر، ویلیام هنسی گفته بود که:«مدت زمان زیادی است که درباره موقعیت و جایگاه هنر سگی در معیارهای هنری بین منتقدان و محققان بحث در گرفته است. به عقیده من اکنون زمان آن رسیده که این تصاویر شاخص جایگاه واقعی خود را روی دیوارهای مؤسسه ما پیدا کنند، جایی که هنر هوموسنتریک زمان زیادی است به ناحق دارای امتیاز و ارزش زیادی بوده است

این ستایش با یک پاورقی همراه بود. سخن ویراستار: دروغ آوریل. تمامی کلمات بالا درست است جز اینکه کریسلر واقعاً خواهان به دست آوردن این نقاشی ها باشد.

منتقدان شاید از اصل مطلب غافل بوده اند

بسیاری منتقدان کارهای کولیج را آثاری ناچیز می‌دانند که به خاطر گذشته تجاری این آثار است. اما در کتاب پاپلوریکا ۲۰۰۴ :کتاب تاریخ چهره‌ها، اختراعات و فرهنگ‌هایی که آمریکای مدرن را ساخته است، مارتین اسمیت و پاتریک کیگر گفته‌اند که سگ‌های پوکر باز مجموعه‌ای طنز آمیز هستند که طبقه بالای اجتماع را در دست آوردها و اندیشه هایشان به سخره می گیرد. منتقدان کویج این بار دیگر در روز دروغ آوریل نبودند.

کریستی پوکو

منبع: Mental Floss


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو