بازی بازی های مستقل ماجرایی

نقد و بررسی بازی تاکوما


به این نقد امتیاز بدهید

تاکوما – Tacoma

سازنده: فولبرایت – Fullbright

سکو: ویندوز، ایکس باکس وان، لینوکس، مک‌او‌اس

سال:‌ ۲۰۱۷

نقد بازی تاکوما

نقد بازی تاکوما

تاکوما جدیدترین بازی شرکت بازی سازی مستقل فولبرایت، سازنده‌ی به سوی خانه است. این بازی داستانی خاص و صمیمی از شخصیت‌هایی را روایت می کند که خودشان حضور ندارند. همچون به سوی خانه، تاکوما هم از روایتی پیچیده تشکیل شده است، با این تفاوت که از محدوده‌ی بازی قبلی فراتر می رود. به صورتی که می خواهد داستانی را با مقیاسی کوچک تر و همچنین با فضای سیاسی وسیع تری در اطرافش روایت کند.

این نگرشی است که در اکثر نقاط بازی پیش می رود. توجه دقیق و زیادی به جزئیات شده است، حتی اشیاء و چیزهای معمولی و بی اهمیتی همچون کتابی فراموش شده که در گوشه‌ای افتاده است یا بطری شامپویی. اجرای نقش ها و صداهای عالی و مهیجشان و طرح داستانی قوی بازی، جذابیت خاصی به شخصیت‌های بازی بخشیده است، شخصیت هایی که در داستان حضور فیزیکی ندارند.

در بازی تاکوما شما نقش امی فرییِر را بازی می کنید، کسی که در ماموریتی به منظور به دست آوردن سخت‌افزارهای هوش مصنوعی و نوارهایی از ایستگاه فضایی تاکوما شرکت دارد. از آنجا که خدمه های ایستگاه آن جا را ترک کرده اند، می‌توانید به راحتی به نوارها و سوابق کار آن ها در آخرین روزهای حضورشان در ایستگاه دسترسی پیدا کنید، به وسایلی همچون رایانه ها و ایمیل‌هایشان. در جستجوی تان در تاکوما، تعامل و ارتباطتان با این مدارک بیشتر وقت شما را به خود اختصاص می دهد. شما به مکالمه ای در نواری گوش می‌دهید و در آن واحد مسیر عملکرد چند خدمه مختلف را دنبال می کنید و به بررسی کارهایی که کرده اند می پردازید. به کامپیوترهایشان دسترسی پیدا می کنید تا اتفاقات و صحبت هایی که در نوارها ضبط شده اند برایتان تکمیل شود.

گوش دادن به مکالماتشان و خواندن هر آنچه در رایانه آن ها است، هم حسی از صمیمیت را با خود دارد هم حسی از تنهایی، چاره ای هم جز ادامه دادن نیست. یکی از اولین نوارهایی که پیدا می‌کنید نشان می دهد که قبل از اینکه جسمی به ایستگاه برخورد کند و به تانک های اکسیژن آسیب برساند، خدمه در حال آماده سازی برای جشنی بوده اند. این بخش سه روز قبل از رسیدن شما ضبط شده است. یعنی شما آثار جشن گرفتن خدمه را در میان مخروبه ها و آثار باقی‌مانده از ویرانی ها می توانید ببینید. آشغال ها و محیط ویران شده و اجسام افتاده گویای داستانی هستند متفاوت از نوارهای ضبط شده: این که خدمه ترسیده اند، نگران و پریشان همه چیز را همان طور رها کرده و رفته اند.

تنها برای دو روز برایشان اکسیژن باقی‌مانده است. بسیاری از نوارها شامل بحث خدمه، درگیری شان برای حل مشکل، یا آرام کردن همدیگر است تا زمانی که وقت آن می‌رسد از آن جا بیرون بروند. حتی با وجود نبود انیمیشن و حرکات در چهره شخصیت ها، ایجاد ارتباط با آن ها و درک احساساتشان آسان است، که این امر بیشتر به خاطر صدای فوق العاده‌ی شخصیت ها است. اما برای رسیدن به درک بهتری از خدمه، لازم است ایمیل‌ و پیام هایشان را زیر و رو کنید، کتاب‌ها و یادداشت هایشان را بررسی کنید و برخی نوارهایی که در تنهایی از آن ها ضبط شده است را گوش کنید. هیچ صحنه، شخصیت یا شیءی مهم‌تر از دیگری نیست، چیزهایی همچون عکس یا پیام‌ها تنها زمانی معنا پیدا می‌کنند که شما شرایط مربوط به آن را در آن زمان خاص درک کنید. پس هر بخش جدیدی از اطلاعات در ارتباط و پیوستگی با هر آنچه قرار دارد که از قبل یافته اید و این اطلاعات به صورتی پیوسته و مرتبط با هم می توانند قابل استفاده باشند.

زوجی در تاکوما حضور دارند به اسم‌ نات و بِرت که تقریباً همیشه با هم هستند. در یک مرحله شما از طریق مکالمات گفتاری آن ها متوجه زوج بودنشان می‌شوید. اما جنبه‌ی دیگری هم هست، از جمله پیام‌های شخصی و ایمیل هایشان که آن‌ها را به عنوان شخصیتی متفاوت نشان می دهد. برای نمونه می‌توانید به صحبت های نات با بِرت گوش دهید که از خستگی اش از زندگی و کار در تاکوما می گوید. بعداً در پیامی شخصی، بِرت به ترسش به این موضوع اشاره دارد که نکند مانع رشد نات شده باشد، آن‌ها به تاکوما رفته‌اند چون تنها شغلی بود که بِرت می‌توانسته پیدا کند. این مساله در ابتدا منبعی قوی برای تنش و اختلاف بین آن‌ها به نظر می‌رسد اما نات هیچ گاه بِرت را به خاطر شرایطی که پیش آمده سرزنش نمی‌کند حتی در پیام‌های که به صورت خصوصی برای دیگران فرستاده است. بیشتر از وسایل و ابزاری که فقط برای شکل دهی داستان به بازی اضافه شده اند، این پیچیدگی های موجود در ارتباطات شخصیت ها است که آن ها را واقعی‌تر ساخته است.

به هر یک از اعضای خدمه عمق قابل توجهی داده شده است تا حد توجه به کتاب‌ها و اجسامی که زیر تخت شان افتاده است. اما یک شخصیت ربات (هوش مصنوعی) هم به نام اودین در ایستگاه بوده که ابهام بیشتری در رابطه با او وجود دارد. یکی از اعضای خدمه به نام ساره اعتماد زیادی به او داشته است. در طول مکالماتشان متوجه می‌شوید که چگونه این ربات تحت مدیریت و هدایت شرکتی قدرتمند کار می کند. شما به اندازه خدمه در مورد اودین آشنایی پیدا نمی کنید که لزوماً چیز بدی هم نیست. افکار به خصوص اش قابل دسترسی نیست و این ابهام شما را به سمتی می‌کشاند که متوجه جایگاه ربات در این جامعه شوید.

استفاده از ربات و سیاست خودکارسازی کارها عامل اصلی بروز تنش‌های خارج از ایستگاه است. با توجه به مقالات و ایمیل‌هایی که در تاکوما پیدا می کنید، گروه‌هایی هستند که از خودکار شدن تمامی کارها در فضا حمایت می‌کنند در حالی که کارگران انسانی برای حفظ شغلشان تشکل هایی برپا کرده اند. دوستی ساره و اودین اصلی‌ترین پیوند بین روایت و اتفاقات درون تاکوما با دنیای خارج آن است، البته تا حدی ناکامل به نظر می آید. مثلا برخی از جزئیات که می‌توانست تصویر دقیق تری از این محیط و شرایط را نشان دهد، از بین رفته است. بخشی از این موضوع مربوط است به دسترسی نداشتن شما به افکار درونی اودین،‌ چون او چیزی شبیه به رایانه ای رومیزی ندارد، ولی دلیل عمده تر این است که هیچ‌کس دقیقا به شرایط سیاسی موجود اشاره‌ی درست ندارد حتی با اینکه مستقیماً تحت تاثیر این شرایط قرار دارند. تا پایان بازی این مساله بسیار دور از ذهن به نظر می آید به صورتی که تا حدی شاید باعث کسل کننده شدن داستان جذاب موجود در پس زمینه شده باشند.

البته به این معنا نیست که تاکوما تأثیر گذار نیست. من هنوز هم به این بازی فکر می‌کنم، به آن چیزهایی که برایم مشخص نشد و مبهم باقی ماند، و متحیرم از جنبه هایی از سیاست های پیچیده اش که درمورد جهانی از آینده ای نزدیک تصویر شده بود. درکل عمیقاً به خدمه‌ی تاکوما وابسته شدم، به کسانی که تنها از طریق آن چه جا گذاشته بودند و بازتاب‌هایی که از حضورشان می دیدم با آن ها آشنا شده بودم. این ویژگی رضایت‌بخش ترین بخش تاکوما است: اینکه باعث می‌شود کسانی برایتان اهمیت پیدا کنند و نگرانشان باشید که حتی خودشان آنجا حضور ندارند.

کالی پلاگ

منبع: Game Spot

پیش نمایش این بازی را ببینید:


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو