نقاشی هانس هلباین

نقد نقاشی سفیران

به این نقد امتیاز بدهید

سفیران – The Ambassadors
نقاش: هانس هلباین – Hans Holbein
نوع: رنگ روغن روی چوب بلوط
سال: ۱۵۳۳

نقد نقاشی سفیران

نقد نقاشی سفیران

نقاشی سفیران اثر هانس هلباین به همان اندازه که یک پرتره است، یک نقاشی از طبیعت بی جان نیز هست. اثری است که در آن اشیاء متعددی با دقتی بالا ترسیم شده اند. البته بسیاری از پرتره های قرن شانزدهم که از مردان با‌فضیلت کشیده می شد، اشیایی را هم در خود داشتند که کار و پیشه و علایقشان را بیان می کرد. اما این اثر با دقت زیاد و غیر معمولی که نقاش به جزئیات داشته است و اطلاعات زیادی که در نقاشی به بیننده ارائه می دهد، تاثیر گذاری خاصی دارد. به وضوح می توان دید که همچون هنر گوتیک و رنسانس، هلباین هم به شدت تحت تأثیر رئالیزم اوایل نقاشی فلملی بود که توسط استادان همچون یان وان آیک و رابرت کمپین معرفی شد.

معنا و نمادهای موجود در نقاشی
از نظر تکنیکی ترسیم هر دو فیگور موجود در این نقاشی هم چشم گیر هستند هم نمادین. دوُ دینتِویل با لباس‌هایی مجلل و سکولار(غیر دینی) در سمت چپ قرار دارد. کتی سیاه که با دقت بسیار کشیده شده و حاشیه آن با خز تزئین شده است و آن را روی پیراهنی ابریشمی صورتی رنگ پوشیده است. روی کلاهش تصویر یک جمجمه به عنوان نشانه و علامتی مشخص از او دیده می شود. که بدون شک یک ممنتو موری(نشانه ای برای ناگزیری انسان از مرگ) است. اسقف و محقق کلاسیک جورج دوُ سِلف لباسی ساده تری بر تن دارد، لباسی مربوط به روحانیون که کمتر جلب توجه می‌کند و زرق و برق چندانی در آن نمی بینیم. واضح و مشخص است که حالت و ایستادنش کمتر از همکارش به چشم می آید. همچنین فضای کمتری هم در چهار چوب نقاشی به او تخصیص داده شده است. برخی کارشناسان به ریشه‌های سکولار دینتِویل و ریشه‌های روحانیت سِلف اشاره می‌کنند و آن را نمادی از ناکارآمدی درون مایه‌ی اتحاد بین فرانسه و واتیکان همچنین تنش‌های معمول بین کلیسا (پاپ) و حکومت(هنری هشتم) می دانند. به علاوه تصویر عود با تارهای بریده( در طبقه پایینی) نمادی آشنا و معمول از نزاع و نبود توافق است. یا خواسته از این طریق روی تنش و اختلاف بین انگلیس و رم تاکید کند و یا می تواند به اختلاف اقلیمی بین پروتستان و کاتولیک اشاره داشته باشد.

فضا و محیط این نقاشی مکانی تقریباً با عمقی کم است که با پرده هایی سبز رنگ تزئین شده. پارچه‌ی پرده با الگو کاری و نگارهایی پیچیده و سبک هرالدی(نشان شناسی) تزئین شده است. کف زمین با موزاییک هایی پوشیده شده است شبیه به طراحی کف زمین جلوی قربانگاه کلیسای وستمینستر، که نشان هایی از آیین عبادی انگلیس را برجسته می کند.

روی دو طبقه‌ای که بین دو فیگور قرار گرفته است، اشیاء متعدد دیگری قرار گرفته است که بین این اشیاء با مکان قرارگیری شان ارتباط قابل توجهی برقرار است. در این قسمت ترکیبی از ابزار های مسیر یابی، طالع بینی، موسیقی، از جمله دو کره زمین ، (یکی آسمانی و یکی زمینی)، ربع، اختریاب، ساعت آفتابی، یک کتاب ریاضی آلمانی و یک کتاب مناجات لوتری کشیده شده است.

در ظاهر به نظر می‌رسد این نقاشی اثری باشد که به تمجید و تکریم یافته های بشر می پردازد، البته تا وقتی که متوجه معنای تصویر شکلی اریب مانند می‌شوید که در مرکز نقاشی روی کف زمین معلق است. هلباین تعمدا این تصویر را این گونه به همریخته کشیده است به صورتی که معنای آن وقتی ظاهر می‌شود که از نمای بالا سمت راست، یا از نمای پایین سمت چپ به تابلو نگاه کنیم. وقتی از این زوایا به نقاشی نگاه کنید این تصویر آنامورفیک(واریخت‌سازی) به شکل جمجمه انسان دیده می شود، یادآوری است از مرگ و این که اساس طبیعت روی گذرا و موقت بودن قرار دارد و به فانی و میرا بودن انسان اشاره دارد. این که چرا هلباین به این مساله تا این حد توجه داشته مشخص نیست. به نظر می‌رسد که نقاشی قرار بوده در راه پله ای نصب شود، به این صورت وقتی کسی از راه پله بالا می‌رود و از سمت راست نقاشی عبور می‌کند با ظهور ناگهانی جمجمه در نقاشی شکه می شود.

با این که نقاشی سفیران یادآوری روشنی است از فانی و میرا بودن انسان، مساله ای که تمامی رخدادهای زمینی را در حاشیه قرار می دهد، این اثر نقاشی بدبینانه ای نیست، چون اگر توجه کنید در قسمت بالا سمت چپ نقاشی یک صلیب قرار دارد، نمادی روشن از این اعتقاد و باور که عیسی مسیح به ما کمک می‌کند از مرگ رهایی یابیم و به رستگاری ابدی برسیم.

منبع: Visual Arts Cork


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو