آر اند بی سول موسیقی

نقد آهنگ بیا با هم بمانیم

به این نقد امتیاز بدهید

بیا با هم بمانیم – Let’s Stay Together
خواننده: ال گریین – Al Green
سبک: سول، آر اند بی
سال:۱۹۷۱

نقد آهنگ بیا با هم بمانیم

نقد آهنگ بیا با هم بمانیم

ال گرین اهل فارست سیتی شهری در ایالت آرکانزاس روند معروفیت بسیار سریعی داشت. صدای رسا و به خصوصش در کنار تنظیم های ساده و مناسب ویلی، میچل تهیه کننده کارهایش به آهنگ هایش یکپارچگی و هماهنگی خاصی می بخشد. حسی در آهنگ های گرین هست که انگار خواننده ملزم به بیانش بوده است. برای مخاطبانی که به کاوش موسیقی سول می پردازند، این واقعیت که دو و نیم میلیون نفر این تک آهنگ را خریده‌اند نکته‌ی قابل تاملی است.

انعطاف پذیری صدای گرین خارق‌العاده است. او می‌تواند زمزمه کند، آرام بخواند، فریاد بزند، لحن آوازش به گونه ای باشد که صدایش شبیه صوت آلات موسیقی باشد. اوج صدایش هم عالی است. جالب این است که تمامی این ویژگی ها در یک تن صدای واحد تشکیل می شوند. سبک کلی گرین، صدای ويژه و خاص او همواره به عنوان ویژگی منحصر به فرد از این خواننده قابل توجه بوده است.

این واقعیت که او بیشتر کارهایش را خودش به تنهایی یا با همکاری دیگران می‌نوشت و احساساتی که در آهنگ هایش متبلور می شد به موزیسین های ممفیسی که در شرکت های کار می‌کردند بر می‌گردد. این موضوع می تواند تشریحی از حسی برانگیخته و یکپارچه در هر دو آلبومش باشد.

آلبوم ال گرین به دنبال توست آلبوم پرآهنگ (آلبوم ال پی) عالی است که ریتم پاپ قوی دارد و برای رقص می تواند بسیار مناسب و هماهنگ باشد. این آلبوم از ثبات و هماهنگی بسیار خوبی برخوردار است. آلبوم جدیدترش هم هماهنگی و ثبات بیشتری دارد و هم پخته‌تر و قوی‌تر کار شده است. عنوان آن چیزی را القاء می‌کند که آهنگ ارضا (نمی شوم) در آلبوم بیرون از سر ما با خود داشت. لندن رکوردز شرکت مادر های، به همان میزان فروش از آهنگ ارضا (نمی شوم)، توانست آهنگ بیا با هم بمانیم را هم بفروشد. این مقایسه ارزش این آهنگ را بیشتر برجسته می کند.

مساله مهمی که در ساخت تک آهنگی با جایگاهی کلاسیک گونه باید مورد توجه قرار گیرد این است که خود آلبوم در مقایسه با تک آهنگ سطحی به نظر نیاید. آلبوم بیا با هم بمانیم خیلی بهتر از بیشتر آلبوم های دیگری پیش رفت که حول تک آهنگ‌هایی ساخته شدند. لبه‌ی اول آلبوم روندی ثابت و قوی را تا آخرین آهنگ عشق قدیمی حفظ می‌کند. با صدایی گرم و شیوا همراه با گیتاری که با ریتم عالی پاپ همراه است.

لبه ی دوم یکی از بهترین آهنگ‌های این آلبوم را داراست، آهنگ هیچ لذتی برایم ندارد با صدای گرین که شروع آن همچون آهنگی بلوز و مناسب برای رقص است. تنها بخش مأیوس کننده آلبوم نسخه‌ای شش دقیقه‌ای از آهنگی از گروه پاپ بی جیز به نام چطور می‌توانی قلبی شکسته را ترمیم کنی است. گرین به زیبایی آن را می‌خواند. ترتیب و چینش نت ها زیبا و دلپذیر است. اما این آهنگ تا حدی وسعت می یابد که پختگی و دلپذیری اش به صورت لحنی آرام در ناخودآگاه در آمده و خروجی آن بیشتر به موسیقی سول آرام و دلنشینی شباهت دارد. این امر به خودی خود زیاد بد نیست. مساله نگران کننده این است که نقدهای چاپ شده همزمان با انتشار آلبوم، آهنگ را طوری نشان می دهند که انگار اصل و نقطه عطف کل گروه تنها این آهنگ بوده است.

اگر بیا با هم بمانیم آغاز روندی در موسیقی ال گرین باشد،‌ جدا از جذابیت و آرامش کلی آن می تواند به عنوان نمونه‌ای از روندی شناخته شود که خاص و ویژه‌ی موسیقی بومی ممفیس است. هر دو شرکت سان و استکس شهرت و معروفیتشان را بر اساس دنباله ای از ضبط های موسقی کانتری به دست آوردند که میزان فروششان را تحت تاثیر قرار داد چون بسیار سرزنده تر و دارای احساساتی عمیقتر و خالص تری بودند. این شرکت ها برای حفظ سبک خود سعی کردند شبیه به کارهای مشابه گذشته فعالیت شان را ادامه دهند. نت ها و کارهایشان را آنقدر وسعت دادند که مدیریت آن مشکل می شد. این روند علاوه بر مخاطبان برای هنرمندان و خود شرکت ها هم مساله ساز بود.
این مشکل برای گرین پیش نیامد، جایگاه گروه آن ها به عنوان پیشرو در حیات بخشیدن دوباره به موسیقی ممفیس آشکار و قابل توجه است. دنیای موسیقی منتظر است ببیند که تیم گرین/میشل چه موفقیت های دیگری به دست خواهد آورد. آیا می توانند بدون اینکه هماهنگی و پیوستگی موجود در دو آلبوم اول گرین را قربانی کنند، به جایگاه بالاتری دست یابند؟

باب پالمر

منبع: Rolling Stone

این آهنگ را بشنوید:


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو