جاشوا رینولدز نقاشی

نقد نقاشی بانوان والدگریو

به این نقد امتیاز بدهید

بانوان والدگریو – The Ladies Waldegrave
نقاش: جاشوا رینولدز – Joshua Reynolds
سال: ۱۷۸۰ – ۱۷۸۱

نقد نقاشی بانوان والدگریو

نقد نقاشی بانوان والدگریو

در یکی از روزهای زمستان که از اسکاتلند همیشه سرد برگشته بودم، به گالری ملی رفتم تا خودم را با تماشای تابلو ها گرم کنم. در میان این همه تابلوی نقاشی مختلف، یک تابلوی بزرگ بود که مرا میخکوب کرده بود. یک تابلوی عظیم که سه شخصیت را در قاب گرفته بود، سه شخصیتی که گویی مربوط به دنیای دیگری بودند. این تابلو، بانوان والدگریو از جاشوا رینولدز بود. شاید سن و سال این سه بانو بود که مرا جذب خود می کرد. داستان زندگی آن ها چه بود؟ چگونه می توانستم از داستان زندگی این سه زن لاغر اندام با کفش های پاشنه بلند و آن موهای سفید پف کرده سر در بیاورم؟ مجبور شدم کمی عقب تر بایستم و به شکل جدی تری به این تابلو نگاه کنم. متوجه شدم که این سه زن خیلی پرقدرت تر و عمیق تر از آن چه که تصور می شود به تصویر کشیده شده اند. 

بانوان والدگریو در اصل پرتره ای است از شارلوت ماریا، الیزابت لورا و  آنا هوریشا والدگریو، دختران جیمز والدگریو، ارل والدگریو دوم. این کار قطعا در ازای مبغلی پول انجام شده است. هدف اصلی آن این بوده که توجهات را نسبت به سه دختری جلب کند که در سن ازدواج قرار داشتند. بانوان والدگریو به دلیل اهداف اجتماعی که در فرآیند شکل گیری آن مد نظر بوده است معمولا در محافل علمی مورد توجه قرار نمی گیرد و عمدتا به آن به چشم یک کار تجملاتی نگاه می شود. پرتره سرد و بی روح این سه دوشیزه تحت شعاع این مساله قرار می گیرد که هدف این تابلو، اساسا جلب توجه مردان بوده است. با این حال باید توجه داشته باشیم که در هنر کلاسیک و نئو کلاسیک از الگوی سه دوشیزه در کنار هم در تابلوهای زیادی استفاده شده است. در این نوع تابلوها معمولا دو نفر از آن ها به رو به رو نگاه می کنند و شخص مرکزی به بیننده پشت کرده است. این مساله به وضوع در آثار رافائل و بوتیچلی دیده می شود. رینولدز در اثر خود سعی کرده است در برابر این الگو مقاومت کند. 

بانوان والدگریو در سال ۱۷۸۰ کار شده است. یعنی زمانی که جاشوا رینولدز لقب سر را دریافت کرده و به اولین رئیس آکادمی سلطنتی هنر لندن تبدیل شده بود. تابلویی که توسط شخص والامقامی همچون رینولدز طراحی می شد، جایش بر روی دیوار آکادمی سلطنتی قطعی بود، محلی که یکی از معتبرترین جاهای لندن بود و قطعا در معرض دید بسیاری از خواستگاران ثروتمندی قرار می گرفت که به این سه خانم علاقه مند بودند. چه به خاطر پرتره های اصیل بریتانیایی آن ها باشد، یا جذابیت های واقعی که دارند، در هر صورت این تابلو شرایط را کاملا بر وفق مراد خواهران والدگریو کرد. درست مثل رمان های جین آستن، الیزابت با پسرعمویش، شارلوت با دوک گرفتن و آنا با دریاسالار هیو سیمور ازدواج کردند.

این تابلو بیش تر از آن که این سه بانو را به تصویر بکشد، به شیوه ای کار شده است که گویی در حال بازتاب سرنوشت آن هاست. به جای رقص های هیجان انگیز که معمولا در تابلوهای سه شخصیتی می بینیم، دختران والدگریو به شکل ماهرانه ای در حال توری دوزی هستند. شارلوت خواهر اول، رشته  طولانی ابریشم سفید در دست دارد. خواهر دوم در حال کلاف کردن آن است. فعالیت های آن ها شباهت زیادی به کارهای مویرای، سه الهه سرنوشت یونان باستان دارد. این سه الهه طول عمر تمام انسان های فانی را تعیین می کردند. مویرای موجودات اسرارآمیزی بودند و قدرت فوق العاده ای داشتند. تصمیم گیری هایشان حتی برای زئوس هم حائز اهمیت بود. بین این سه الهه، کلوتو نخ زندگی را می بافید، لاکیسیس آن را اندازه می گرفت و آتروپوس آن را قطع می کرد. البته این که زنان جامعه که به دنبال همسر می گردند را شبیه ماموران مرگ به تصویر بکشیم شاید کار نامناسبی باشد، با این حال آنا هوریشا که در جایگاه آتروپوس ایستاده است، به جای انجام وظیفه آتروپوس در حال زینت دادن پارچه توری بر روی یک قاب ضخیم است. توری که او آماده می کند ایهام دارد: هم نشان دهنده تور لباس عروسی است و هم نشان دهنده توری که عنکبوت برای طعمه های خود آماده می کند. 

به تصویر کشیدن بانوان والدگریو همچون الهه های سرنوشت حرکتی جسورانه و زیرکانه از جانب رینولدز بوده است. او برای سال ها بود که فعالیت می کرد و در اوج دوران کاری خود قرار داشت. به همین دلیل به راحتی به تجربه موضوعات مختلف و کار با سوژه هایی می پرداخت که به آن ها علاقه داشت. در بسیاری از کارهای آخر او شباهت های زیادی با مضامین یونان و روم باستان دیده می شود. پیام مخفی که رینولدز پشت بانوان والدگریو پنهان کرده است شاید یک تفسیر اجتماعی بدبینانه باشد. اما آن را هم چنین می توان یک تمثیل احترام برانگیز در نظر گرفت که اشاره به قدرت این زنان و توانایی شان در تعیین سرنوشت خود دارد. این زنان به جای این که منتظر لطف والدین خود یا وعده های خواستگاران باشند، خودشان به عاملان سرنوشت تبدیل شده اند. آن ها با مجموعه ای از محاسبات و با اعتماد به نفس لازم، آینده زندگی های خود را رقم می زنند. 

کارولین کروسدیل

منبع: Art UK

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو