بازی سکوبازی

نقد بازی آقای شیفتی


به این نقد امتیاز بدهید

آقای شیفتی – Mr. Shifty
سازنده: تیم شیفتی – Team Shifty
ناشر: tinyBuild Games
سکو: نینتندو سوئیچ، مایکروسافت ویندوز، مک او اس، پلی استیشن ۴، ایک باکس وان
سال انتشار: ۲۰۱۷

نقد بازی آقای شیفتی

نقد بازی آقای شیفتی

تاثیراتی که بازی آقای شیفتی به جای می گذارد را می توان به راحتی شناسایی کرد. بازی را در یک جمله می توان به این صورت توصیف کرد: «بازی مثل این است که افتتاحیه فیلم شبگرد را در فضایی شبیه بازی هاتلاین میامی و در یکی از دنباله های فیلم مردان ایکس ببینیم.» این شاید بهترین توصیف باشد. ولی مساله این است که آقای شیفتی فراتر از انتظارات است و جمله بالا نمی تواند حق مطلب را ادا کند. 

شما در نقش آقای شیفتی ظاهر می شوید، دزدی که مخالف استفاده از اسلحه است و می تواند خیلی سریع به جاهای مختلف حرکت کند. به سبک فیلم هایی چون یورش یا درد، شما در تمام بازی در حال نفوذ به یک برج هستید. یک طرح داستانی هم وجود دارد، اما داستان اهمیتی ندارد. وظیفه شما در بازی این است که وارد یک منطقه شده و صدها آدم بد را از میان بردارید. آقای شیفتی تنها سه توانایی دارد: می تواند فواصل کوتاه را به سرعت طی کند، مشت های محکمی می زند، و می تواند از اسلحه  سرد استفاده کند. این سلاح ها را می توان به صورت تن به تن استفاده کرد یا در فواصل دور؛ دشمنان را نشانه گرفت. 

این اتفاق در بازی زیاد رخ می دهد: شما با خشم وارد یک اتاق می شوید، به یک دشمن دو بار ضربه می زنید و سپس به سرعت خارج می شوید. دشمنان داخل اتاق به تعقیب شما می پردازند. در این حالت شما می توانید کنار درگاه بایستید و با کوبیدن در بر روی هم، یک دشمن دیگر را از میان بردارید. سپس به سرعت به یک منطقه امن بجهید و وقتی اوضاع آرام شد و همه در حال خروج بودند، به آن محل برگردید و نفر آخر را دوباره از میان بردارید. در نهایت به سراغ افرادی می روید که هنوز گیج هستند و در سریع ترین زمان ممکن، آن ها را هم از بین می برید. شما بارها به تکرار این فرآیند می پردازید. 

این بازی جزو آن دسته از بازی هایی قرار می گیرد که سناریوی ساده ای دارند. گاهی اوقات باید با مین ها، دشمنان دارای سلاح های سنگین، توپخانه ها، شبکه های لیزری متحرک و یا مناطقی دست و پنجه نرم کنید که مانع حرکات سریع شما می شوند. زیبایی اصلی آقای شیفتی در این است که نمی توانید به برنامه ریزی های بلند مدت فکر کنید، این مساله مخصوصا در مراحل بالاتر بیش تر به چشم می آید. شاید بتوانید یک نقشه عالی برای ده دشمن اولی که در منطقه می بینید طرح ریزی کنید، اما هر آن امکان دارد که یکی از آن ها یک تاکتیک غافلگیر کننده تازه به کار ببرد یا دشمنان جدیدی از راه برسند. در این لحظه باید استراتژی خود را به کل عوض کنید. همچنان که به جهش های سریع می پردازید (مواظب باشید در یک زمان کوتاه بیش تر از پنج جهش نداشته باشید و نوار مخصوص این توانایی خالی نشود) متوجه می شوید که قتل عام و کشتار در اطراف شما زیاد اتفاق می افتد. وظیفه شماست که دشمنان خود را کنترل کنید و از خطرات احتمالی آگاهی داشته باشید. با وجود این که شما بارها به تکرار یک سری فعالیت مشخص می پردازید، اما انجام این بازی همیشه با احساس تنوع همراه است. 

دشمنان آن قدر کندذهن هستند که گاهی اوقات ممکن است به جای شما به هم رزمان خودشان تیراندازی کنند. این مساله به ویژه در مورد دشمنانی که دارای سلاح موشک انداز هستند خیلی به کارتان می آید. می توانید یک نارنجک یا مین زمانی بردارید، وارد یک اتاق شوید، آن را در اتاق قرار دهید و سریع برگردید. تحریک یک دشمن برای از میان بردن نیروهای پشتیبانی یا کشاندن گروهی از دشمنان به یک منطقه مملو از مین، جزو بخش های لذت بخش بازی است. زنده ماندن در میان قتل عامی که به راه می افتد به شما احساسی باورنکردنی می دهد، چرا که شما تنها بازمانده این کشتار هستید. عامل موفقیت شما در این بازی، اعتماد به نفس و واکنش سریع است. در این حالت است که در یک حرکت سریع می توانید بیست نفر را از میان بردارید. تنها به این صورت است که با سری بالا و مغرور از یک منطقه خارج می شوید. 

آقای شیفتی یک بازی پرهیجان و چالش برانگیز است، ولی به ندرت پیش می آید که خسته شوید یا حس کنید بازی کمی غیرمنطقی شده است. بازی شروع مجدد (چک پوینت) های زیادی در اختیار شما می گذارد. این یعنی شما حین پیشروی در بازی حتی یک دقیقه هم از دست نمی دهید. با این حال گهگاهی هم با چند پازل و سناریو، خلاف جریان معمول بازی مواجه می شوید: در طول ۱۸ مرحله بازی آقای شیفتی، تعدادی اتاق کوچک هستند که تعدادی معمای سبک پیش رویتان می گذارند. در بعضی موارد، برای حل این معماها باید هوش مصنوعی به نوعی بی خیال بازی را مجبور به انجام یک سری کارهای مشخص کنید. این بخش ها کوتاه تر و نامرسوم تر از آن هستند که به یک مشکل جدی تبدیل شوند. در این بخش ها ممکن است چند دقیقه متوقف شوید و به دنبال پیدا کردن یک راه حل باشید. 

مساله ای که ممکن است باعث فاصله گرفتن بازی کننده ها از آقای شیفتی شود، ظاهر بازی است. از این نظر واقعا با یک بازی خوب طرف نیستیم. سازنده ها از سبک طراحی سل شید استفاده کرده اند. اما همه چیز خیلی ساده و سرسری رندر شده است. هم چنین زمانی که دشمنان زیادی در یک فضا قرار می گیرند، عملکرد عادی بازی هم دچار مشکل می شود. این مشکل به ویژه در اواخر بازی زیاد دیده می شود. آقای شیفتی هم بر روی ویندوز و هم بر روی سوئیچ زیاد گیر می کند و کاملا مشخص است که برای اجرای تمام بخش های متحرک خود تلاش زیادی می کند. با این حال این مساله آن چنان که باید اثرگذار نیست. حتی ممکن است یکی از همین گیرهای کوچک به شما یک فرصت کوتاه بدهد تا بتوانید خود را از یک مخمصه خارج کنید. 

از نظر زمانی، آقای شیفتی بازی چندان عظیمی نیست. بخش داستانی بازی ظرف سه، چهار ساعت به پایان می رسد. بازی مثل این است که برای یک لحظه مقداری آدرنالین وارد بدن تان شود و یک تجربه هیجان انگیز و پرتنش در اختیارتان بگذارد. در مقابله با بازی که به طور پیوسته ای به شما احساس بزن بهادر بودن می دهد، به راحتی می توان یک سری نقص های جزئی را نادیده گرفت.

جیمز اوکانر

منبع: Game Spot

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو