سینما

نقد انیمه اسم شما

به این نقد امتیاز بدهید

اسم شما – Your Name
نویسنده و کارگردان: ماکوتو شینکای – Makoto Shinkai
بر پایه رمانی به همین نام
محصول ژاپن
نخستین اکران: ۲۰۱۶

نقد فیلم اسم شما

نقد فیلم اسم شما

فیلم های نوجوان پسند درجه یک معمولا مخاطب را گیج می کنند. این نوع فیلم ها هم مهیج هستند و هم یکنواخت، هم بسیار بامزه هستند و هم کاملا جدی، در تک تک زوایای آن ها نوعی جادو دیده می شود. این تنها راهی است که به کمک آن می توان نبض افرادی را در دست گرفت که در آستانه بلوغ با هرمون های خود دست و پنجه نرم می کنند، سرشار از درام و تمارض هستند و در کمال گرایانه ترین دوران زندگی خود به سر می برند. اسم شما از ماکوتو شینکای، این انیمه ژاپنی که بعد از فروشی موفقیت آمیز در سراسر جهان تازه به ایالات متحده رسیده است، یکی از بهترین فیلم های نوجوان پسندانه ای است که در چند سال اخیر دیده ام. فیلم ترکیب باشکوهی است از خیال  و واقعیت که سفر در زمان، حلول در جسم دیگر و البته چند بطری نوشیدنی ساکی را در هم ادغام کرده و داستانی را روایت می کند که حتی برای یک لحظه قهرمانان چندلایه تماشایی خود را رها نمی کند. 

شینکای نامی نوظهور در صنعت انیمیشن ژاپن است. با اسم شما، او ادامه دهنده راه بزرگانی همچون هایائو میازاکی، ساتوشی کن، مامورو اوشی و ایسائو تاکاها می شود که پیش تر در این حوزه به موفقیت های قابل توجهی دست یافته اند. فیلم از ایده نه چندان بکری مثل حلول در جسم دیگر به عنوان ابزاری برای روایت تفاوت های سبک زندگی یک دختر روستایی و پسری اهل توکیو استفاده می کند. شینکای هم چنین یک افسانه قدیمی که قدمت آن به هزار سال می رسد (یکی از بخش های کلیدی فیلم با الهام یک شهر کهن ساخته شده است) را هم در داستان خود استفاده کرده و اثری ارائه می دهد که هم مدرن است و هم صراحتی مثال زدنی دارد و قطعا مورد توجه مخاطبان نوجوان خود قرار می گیرد. 

در اسم شما، تاکی یک پسر نوجوان دبیرستانی اهل توکیو است که در کنار درس، به عنوان پیش خدمت یک هتل یک شغل پاره وقت دارد. میتسوها دختری است که در یک شهر کوچک خیالی نزدیک کوهستان زندگی می کند. او از یک معبد مقدس خانوادگی نگهداری می کند و در رویای این است که در شهر بزرگی زندگی کند. دغدغه های تاکی، یعنی همان نگرانی های معمول مربوط به کار و منزل که هر نوجوانی ممکن است داشته باشد (و البته علاقه به یکی از همکاران خود)، چندان مورد توجه فیلم نیست. تمرکز اصلی اسم شما بدون شک بر روی میتسوها است. او در مرز میان سنت و مدرنیته گیر کرده است. در عین حال بار سنگین دوران پرفراز و نشیب بلوغ را بر دوش دارد و در این حین همیشه باید نیم نگاهی به گذشته خانوادگی خود داشته باشد. 

نقطه قوت کار شینکای، به نمایش کشیدن همدردی و اهمیت ارتباطات است. از این طریق است که ما نسبت به یک دیگر به شناخت می رسیم و با هم غریبه می شویم. حتی اگر بتوانیم وارد ذهن شخص دیگری شویم، باز هم برقراری ارتباط یک مبحث جدا است. در ابتدای داستان، تاکی و میتسوها چندان متوجه اتفاقاتی که در حال وقوع است نمی شوند. آن ها خیال می کنند این تجربه های خارج شدن از جسم تنها چند رویا هستند و وقتی بابت رفتارهای عجیب روز قبل مورد مواخذه قرار می گیرند، پاسخی به ذهن شان نمی رسد. در نهایت بالاخره به حقیقت ماجرا پی می برند. بعد  از آن است که در گوشی های یک دیگر (و گاهی بر روی بدن هایشان) یادداشت هایی به جای می گذارند. آن ها سعی می کنند به هماهنگی بهتری با زندگی روزانه و پیچیده یکدیگر برسند. 

همچون تمام فیلم های دیگری که از ایده مشابه حلول در یک جسم دیگر استفاده کرده اند، اسم شما هم دارای لحظه های بامزه زیادی است. هم تاکی و هم میتسوها کمک های زیادی به یکدیگر می کنند، چشم اندازهای تازه ای پیش چشم هم دیگر می گشایند (حتی میتسوها برای تاکی یک قرار با همکار مورد علاقه اش ترتیب می دهد!) و در عین حال، ارتباط خودشان با هم عمق بیش تری پیدا می کند. فیلم چندان به این مساله نمی پردازد که چه نیروی مرموزی باعث ارتباط آن ها با هم شده است، و بیش تر بر روی مسائل مشخصی مثل نحوه عملکرد این ارتباط تمرکز می کند. در نهایت ارتباط آن ها وارد چند پیچش داستانی تماشایی شده و فیلم به یک ملودرام حماسی تبدیل می شود. 

آخرین پیچش داستانی که یک سوم پایانی اسم شما را تشکیل می دهد (چیزی را لو نمی دهم)، در شرایط عادی شاید نامعقول به نظر می رسید. اما کاملا با فضای فیلم می خواند. این امر تا حدی به این دلیل است که شینکای تلاش زیادی کرده فیلمش شبیه افکار پرهیجان و پرهمهمه نوجوانان باشد و به نوعی دنیای آن ها را بازتاب بدهد. به نظر می رسد بخش های مختلف فیلم یک کل را تشکیل می دهند، هر وقت اوضاع پرتنش می شود، ما می دانیم که باید این را هم بخشی از یک کل بدانیم. می دانیم که در دنیای ذهنی دو نوجوان حضور داریم، دو نوجوانی که توسط یک نیروی کهکشانی مابعد تصور به هم مرتبط شده اند. به سختی می شود ارتباط عاطفی نامتعارف جاری در این فیلم را نادیده گرفت. اسم شما را می توان یک نسخه عرفانی از فیلم پیش از غروب (ریچارد لینکلیتر) در نظر گرفت، دو نفری که علاقه ای میان آن ها شکل گرفته است؛ فرصتی برای مواجهه پیدا می کنند. 

فیلم شینکای از نظر بصری هم بسیار زیباست. منظره های روستایی شبیه تابلوهای نقاشی به نظر می رسند. حتی پیام هایی که افراد با گوشی ارسال می کنند هم عالی است. شخصیت پردازی تاکی و میتسوها کاملا قابل درک است و آن قدر متقاعد کننده هستند که با دنیای جادویی اطراف خود انطباق داشته باشند. یکی از صحنه های خیالی فیلم جایی است که آن ها (به صورت کلامی) با هم دیدار می کنند. این تمهید امپرسیونیستی ممکن بود خیلی تخت و سطحی از کار دربیاید، اما به یکی از صحنه های اوج فیلم تبدیل شده است. اسم شما با برقراری یک تعادل عالی میان احساسات معقول و خیالات شگرف، جایگاه شینکای را به عنوان یک مولف تثبیت می کند. تا سال های زیادی می توانیم به تماشای کارهای او بنشینیم، ولی در حال حاضر بهتر است از اولین شاهکار او لذت ببریم. 

دیوید سیمز

منبع: The Atlantic


دیدگاهی بنویسید

1 نظر در "نقد انیمه اسم شما"

avatar
چینش براساس:   جدیدترین | قدیمی ترین | بیشترین رای
مریم

سلام و خسته نباشید بابت نقد زیباتون این انیمه واقعا زیباست اما هنوز چند تا سوال بی جواب رو برام گذاشته که اصلا درک نمیکنم بالاخره معلوم نشد که چطور سه سال پیش میتسویا بخاطر شهاب سنگ مرده بود اما دو سه هفته قبل بدنش با پسره تاکی عوض میشد ?

wpDiscuz
آرشیو