سینما هالیوود

نقد فیلم تمام این ترس

به این نقد امتیاز بدهید

تمام این ترس – All This Panic
کارگردان: جنی گیج – Jenny Gage
گونه: مستند
اکران اولیه: ۲۰۱۶ 

نقد فیلم تمام این ترس

نقد فیلم تمام این ترس

دختران نوجوان فیلم تمام این ترس، از نسلی هستند که با کلیک کردن و ژست گرفتن بزرگ شده اند، به همین دلیل جلوی دوربین همچون یک بازیگر حرفه ای عمل می کنند. برای این فیلم مستند آرام و سبک بال این یک خبر خوب است. فیلم به یک محرم اسرار سینمایی برای این دختران نوجوان تبدیل شده است. آن ها حین جست و خیزهای سرخوشانه خود میان دوران دبیرستان و بلوغ، درباره ترس ها و اعتراف ها، رویاها و ناامنی هایی که احساس می کنند، به صحبت می پردازند. 

فیلم ظرف سه سال و اطراف نیویورک فیلمبرداری شده است، گروهی دختر نوجوان را به نمایش می گذارد که از فصاحت کلام فوق العاده ای برخوردارند و به طرز حیرت انگیزی نسبت به خود شناخت کاملی دارند. آن ها در مجموع هفت نفر هستند، اما محورهای احساسی فیلم حول لنا و صمیمی ترین دوستش، جینجر می چرخد. لنا، باریک اندام و معقول، به آرامی سعی می کند بر بحرانی که در اثر مشکلات مالی والدینش به وجود آمده غلبه کند. جینجر بدخلق از لنا هم سرگشته تر به نظر می رسد. او تلاش می کند جاه طلبی خود را حفظ کرده و با فقدان دردناک نبود یک رابطه صمیمی و عالی با پدرش کنار بیاید. 

جنی گیج کارگردان که همسرش توماس بترتن به فیلمبرداری این اثر پرداخته، با دوربین خود آزادانه و بازیگوشانه بین این شخصیت ها می چرخد. ساختار کار او شبیه عکس های صمیمانه ای است که افراد از یک دیگر می گیرند. فیلم همیشه به شخصیت های خود نزدیک می شود و به خوبی به صحبت های آن ها گوش می دهد. 

گیج معتقد است: «مردم فقط می خواهند به شما نگاه کنند. آن ها علاقه ای به گوش دادن به صحبت های شما ندارند.» این دقیقا همان رفتاری است که در جوامع مختلف با زنان صورت می گیرد. شاید به همین دلیل است که دوربین تمام این ترس سعی می کند تا جایی که ممکن است به شخصیت ها نزدیک شود و شبیه یکی از بهترین دوستان آن ها عمل کند. فیلم موفق می شود نوجوانان را در ترکیب بندی هایی که به شکل هنرمندانه ای تار شده اند به تصویر بکشد، و در حین کار خود از نرم ترین نورهای طبیعی ممکن استفاده می کند. اگرچه بیش تر صحبت های این نوجوانان درباره رابطه ها و قرارهای مختلف است و حین این صحبت ها از خط قرمزهای زیادی عبور می کنند، اما خانم گیج به شکلی هوشیارانه سعی کرده است به تک تک صحبت های قابل بیان یا حتی بی اهمیت آن ها گوش فرا دهد. 

تمام این ترس شاید در شما احساس زودگذری به وجود بیاورد. شاید شبیه اکتشاف های دردناکی باشد که به شکل غیرمنتظره ای وارد ذهن شما شده و به همین ترتیب، به شکل آرامی از ذهن شما خارج می شوند. چیزی که برای شما باقی می ماند، خاطراتی خیال انگیز است که در گذر زمان در ذهن شما به جا مانده است. زمانی که اگرچه بسیار سریع می گذرد، اما تاثیرات عمیقی به جای می گذارد. 

جنت کتسولس

منبع: The New York Times

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو