گرانت وود نقاشی

نقد نقاشی گوتیک آمریکایی

به این نقد امتیاز بدهید

نام اثر: گوتیک آمریکایی

نقاش: گرنت وود

سال خلق: ۱۹۳۰ 

نقد نقاشی گوتیک آمریکایی

نقد نقاشی گوتیک آمریکایی

مساله ای که هنگام تماشای این اثر باید در نظر داشته باشیم این است که به راستی گرنت وود چه مقدار عمق و معنا در هنگام طراحی و مفهوم سازی این اثر پیاده سازی کرده است؟در نگاه اول، گوتیک آمریکایی به باور خیلی ها یک اثر واقع گرایانه است، و این جمله تا حدی درست است. با در نظر گرفتن سبک کار شده و نحوه طراحی خانه که از یک مدل واقعی الهام گرفته شده، می توان به این باور رسید که وود یک رویکرد واقع گرایانه را در نظر داشته است. به همین ترتیب دو مدل دیگری که برای شخصیت های اثر استفاده شده، یعنی دکتر ب. ه. مک کیبی دندان پزشک و خواهرش نن هم به صورت واقع گرایانه بازسازی شده اند. البته با تماشای عکس واقعی نن متوجه خواهیم شد که نقاش، صورت او را کمی کشیده تر از حد معمول کرده است. 

وود مفهوم واقعیت را به شکل آزدانه ای به کار برده است. برای مثال انبار موجود در نقاشی در واقعیت کنار این خانه وجود نداشته است، همچنین نحوه چینش شخصیت ها (یک مرد و یک زن در جلوی خانه) کاملا ساختگی است. هنگام طراحی گوتیک آمریکایی این دو مدل هیچ گاه کنار یکدیگر قرار نگرفتند. 

خانه

اگرچه وود زمانی در فکر طراحی یک اثر در حال و هوای ایالت های غرب میانه آمریکا بود، ولی به تازگی معلوم شده است این خانه ای در شهر الدون ایالت آیوا بود که منبع الهام این نقاشی شد. چرا که این خانه تنها چیزی است که از طراحی های اولیه وود برای خلق این اثر، به جا مانده است. 

یکی دیگر از طرح های اولیه یک مرد و یک زن را در جلوی خانه نشان می دهد، دقیقا شبیه چیزی که در این ترکیب بندی نهایی می بینیم. شاید انتخاب چنین ترکیب بندی به قرن های هجده و نوزده اشاره دارد، زمانی که عکاس های مسافر سوژه های خود را در جلوی خانه هایشان قرار می دادند و عکس می گرفتند. 

صرف نظر از این که این ایده قرار گرفتن در جلوی خانه توسط صاحبان خانه یا عکاس ها مطرح می شده، این حرکت به طور کلی نشان دهنده ارتباطی است که آمریکایی ها با منازل خود دارند، آن ها خانه را بخشی از شخصیت خود می دانند. در نواحی روستایی آمریکا، خانه نه تنها نماد خانواده است بلکه هم چنین نشان دهنده سخت کوشی متقابل اعضای آن هم هست، خانه در اصل مهم ترین دارایی مالی اعضای خانواده است. 

وود که به ندرت درباره این کار خود صحبت کرده، دلیل انتخاب این خانه را مشخص نکرده است. آیا با انتخاب چنین پنجره ای می خواسته به تمسخر صاحبخانه بپردازد؟ یعنی نشان دهد که صاحبخانه قصد دارد خانه خود را بزرگ تر از چیزی که واقعا هست، به نمایش بگذارد؟ یا شاید می خواسته این اقدام صاحبخانه (و دیگر هزینه های اضافه ای که متحمل شده است) را تحسین کند و تلاش او برای به کار گیری یک طراحی هنری متمایز را بستاید؟ کسی در این مورد چیزی نمی داند. تنها نکته مسلم این است که انتخاب این خانه به صورت اتفاقی صورت نگرفته است. وود عناصر ترکیب بندی خود را با دقت بالایی به کار می برده است و بخشی از اهمیت این ترکیب بندی ناشی از انتخاب این خانه است. 

پنجره

full-window-210x300عناصر مهم ترکیب بندی با توجه به این پنجره انتخاب شده اند. این پنجره دو قوس مساوی دارد، داخل پنجره یک قاب شیشه ای نامتعارف دارد، این قاب در قسمت بالای پنجره به دو قوس متصل می شود. 

اگر به کل نقاشی نگاه کنیم متوجه می شویم که این تقسیم شدن مساوی دو پنجره، در مورد شخصیت ها هم اعمال شده و آن ها را از هم جدا کرده است. در مورد سقف خانه هم همین قاعده نصف شدن رعایت شده است، در واقع خط تقارنی که از سقف خانه شروع شده و به پنجره کشیده شده، در پایین نقاشی باعث جد شدن دو شخصیت شده است. 

چنگک

در یکی از طرح های اولیه ای که از این اثر به جا مانده، شخصیت مرد به جای این چنگک سه تیغه، یک شن کش در دست دارد. در مورد چنگک هم باید گفت بعید است با full-hayfork-135x300یک انتخاب سرسری طرف باشیم. محققانی که با حس شوخ طبعی عجیب و غریب وود آشنایی دارند، در مورد نقش این چنگک در نقاشی، دلایل زیادی مطرح کرده اند. آیا این ابزار تلمیح است به چنگال شیطان یا یک عنصر نامیمون دیگر؟ متاسفانه وود هیچ گاه صحبتی در این مورد بر زبان نیاورد. 

نکته آشکار در این مورد این است که شکل این چنگک برای وود بسیار مهم بوده است، به حدی که آن را یک بار دیگر در سینه بندی که مرد پوشیده، تکرار کرده است (این شکل را حتی در پیراهن مرد هم می توان تشخیص داد). این چنگک هم چنین از نظر ترکیب بندی هم نقش مهمی دارد. چرا که ادامه دهنده خط تقارنی است که توسط پنجره در بالای خانه ایجاد شده است. این نوع الگوی پرتکرار به ترکیب بندی حیات بخشیده و نوعی ریتم به آن می دهد. 

گیاهان

در طراحی های اولیه وود، هیچ گیاهی در ایوان خانه وجود نداشت. اما چرا از گل شمعدانی و گیاه شمشیری استفاده کرده است؟ وود این بار هم هیچ صحبتی برزبان نیاورده ولی گیاهان معمولا دارای معنای نمادین هستند. گل شمعدانی گاهی اوقات نشان دهنده توهم و گاهی اوقات هم نماد نادانی است. 

وندا کورن، یکی از محققان اصلی کارهای وود که کتابی هم full-plants-300x300درباره او به چاپ رسانده معتقد است گیاه شمشیری، به دلیل جنس سخت خود گیاه مورد علاقه زنان پیشرو بود، استفاده وود از این گیاه شاید کنایه ای به سرسختی زنان آن دوره باشد. 

این گیاهان اما جدا از معنای نمادین خود، در ترکیب بندی هم نقش مهمی دارند: گل شمعدانی بازتاب دهنده شکل درختانی است که پشت سر خانه قرار دارند. سه برگ گیاه شمشیری یک بار دیگر، این بار در ابعادی کوچک تر، الگوی پنجره، چنگک و سینه بند مرد را تکرار می کنند. 

علاوه بر این، در پرتره ای که وود در سال ۱۹۲۹ از مادر خود به تصویر کشیده همین گیاهان دیده می شوند. در نقاشی زنی در میان گیاهان، مادر او در جلوی یک گل شعمدانی (و یک بگونیا) نشسته است، و این گیاهان به همین صورتی که در گوتیک آمریکایی می بینیم، بازتاب دهنده شکل درختان پشت سر هستند. این زن هم چنین یک گیاه شمشیری هم در دست دارد. به کار گیری دوباره عناصر یک نقاشی در یک نقاشی دیگر جزو کارهای معمول وود است. اگر این گیاهان جدا از مساله ترکیب بندی دارای بار نمادین هم باشند، این نماد پردازی هم از یک نقاشی به اثر بعدی منتقل شده است. 

الگوها

patternsپیوستگی الگوها هم کمک زیادی به انسجام ترکیب بندی کرده است. مهم ترین الگو مربوط به طرح پرده های پنجره طبقه بالا و همان طرح های مشابه در پیش بند زن است. نکته جالب توجه، یک دستی این طرح ها است، یعنی خبری از چین خوردگی هایی که در واقعیت معمولا بر روی چنین پارچه هایی ایجاد می شود، نیست. نکته شایان ذکر دیگر این است که حاشیه زیگزاگی که بر روی یقه شخصیت زن گوتیک آمریکایی دیده می شود، بر روی پیش بند مادر وود در نقاشی زنی در میان گیاهان دوباره تکرار شده است، و زن های هر دو نقاشی دارای سنجاق سینه برجسته ای هستند. 

حالت صورت


وود ادعا کرده بود می خواهد پرتره ای از مردمان خون گرم ایالت های غرب میانه آمریکا را به تصویر بکشد، ولی این صورت های خیره سر و ترش رو چیزی خلاف این قضیه را نشان می دهند. این مرد و زن (وود در یکی از معدود اظهارنظرهای خود اعلام کرد که آن ها پدر و دختر هستند) شخصیت هایی خشک و خالی از احساس به نظر می رسند. شاید دلیل وجود چنین حالت های بی احساسی به عکس های آن دوران برمی گردد. به دلیل این که عکس برداری یک پروسه طولانی بود، عکاسان معمولا مانع لبخfacesند زدن سوژه های خود می شدند. شاید وود با الهام از عکس های آن دوران تصمیم گرفته چنین صورت های جدی را به تصویر بکشد. 

یک ظرافت انسانی هوشمندانه باعث شده کمی از عبوسی سوژه ها کاسته شود. یک طره موی پیچیده در هم در پشت گوش زن آویزان شده و از حالت سفت و سخت موهای او کمی کاسته است. برای مردی که سعی می کند این قدر هشیار و محافظه کارانه رفتار کند، وجود یک دکمه یقه طلایی، کمی خودنمایانه به نظر می رسد. 

آیا واقعا می دانیم وود درباره این نقاشی چه احساسی داشته است؟ بعید است هدف او، تمسخر این اشخاص باشد. بیش تر به نظر می رسد خود او هم در مورد افرادی که می خواسته به تصویر بکشد، دچار احساسات متناقض و پیچیده ای بوده است. 

منبع: american gothic house


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو