موسیقی

موسیقی در رنسانس و قرون وسطی


به این نقد امتیاز بدهید
 موسیقی در رنسانس و قرون وسطی

موسیقی در رنسانس و قرون وسطی

دوره رنسانس و قرون وسطی دو فرهنگ و جهانبینی متمایز را در پیشرفتهای انسان معرفی می کنند. برخلاف قرون وسطی، چندین دانشمند رنسانس در صدد فهم و درک زمین و هستی جدا از نظریات و گرایش های مذهبی برآمدند، و فیلسوفان شروع به عرضه ی افکار و اندیشه های انسان گرایانه کردند. اختراعات این دوره همچون باروت، تلسکوپ، میکروسکوپ و دستگاه چاپ شیوه ی زندگی مردم و نوع نگاهشان به جهان اطرافشان را دگرگون ساخت. در مابین این دو دوره مذهب نیز به شدت دچار تغییر و تحول شد. دوره اصلاحات با مخالفت هایش در برابر زندگی رهبانیت قرون وسطی باعث ایجاد پریشانی و نگرانی در طول دوره رنسانس شد. یکی از تغییراتی که کمتر به چشم آمد مربوط به موسیقی بود. در مقایسه ی دوره های میانه و رنسانس تفاوت سبک و مضمون موسیقی ها واضح و مشخص است.

قرون وسطی(۴۵۰-۱۴۵۰) که با عنوان دوران تاریک هم شناخته می شود، در اروپا حدود سال ۴۵۰ با فروپاشی امپراتوری روم آغاز شد و مهمترین موزیسین ها کشیش ها بودند. بیشتر موسیقی های مذهبی در این دوره سرودهای مناجاتنامه(مناجات گریگوری)بود، که نوای مذهبی واحدی داشت، بدون همراهی ساز و موسیقی و تنها توسط یک نفر سروده می شد یا به صورت گروه کر که در آن هر کسی بخش مشابهی را می خواند. با نهایت احترام می توان گفت که سرود و مناجات قرون وسطی همان مناجاتی است که امروزه در دیر و صومعه ها می شنویم، و مهمترین مناجات ها توسط رهبانان اوایل قرون وسطی سروده شدند. تعریف دیگری برای مناجات می تواند یکصدایی(مونوفونی) باشد که نقطه مقابل چندصدایی(پلی فونی) است و به معنای یک صدای واحد است حال چه سرود مذهبی باشد یا نباشد.

مفهوم سبک برای دسته بندی مناجات ها ایجاد شد و  اغلب آن را می توان تنها در پلی فونی های با شیوه ی سنتی اعمال کرد. دیگر اینکه موسیقی قرون وسطی موسیقی آوایی بود. مناجات ها با آرامش و ویژگی های اخروی همراه بودند. ریتمی انعطاف پذیر دارد، وزن ندارد، و ملودی های آن گام به گام همراه با حوزه های زیر و بم صدا جلو می رود. سبک و شیوه ی کلیسا سبک پایه ای موسیقی غرب در طول قرون وسطی بود. این سبک ها شبیه نمونه های بزرگتر و کوچکتری هستند که شامل هفت نوا و یک هشت نوایی باشند که اولین نت های هشتگانه بالاتر را تکرار می کنند. از نقاشی ها و نوشته های ادبی می توان فهمید که در طول این دوره آلات موسیقی به کار گرفته شده و معمول ترین آلت موسیقی کلیسایی ارگ بوده است. در آغاز که ارگها در شکل ابتدایی خود بودند کلید ها با ضربه های محکم مشت کار می کردند.

از رنسانس(۱۴۵۰-۱۶۰۰) می توان به عنوان عصر کنجکاوی و فردگرایی، کاوش و جستجو، تولد دوباره ی خلاقیت بشر  یاد کرد. در طول این دوره، با کاهش قدرت کلیسا و نظریات انسانگرایانه جدید، فعالیت های موسیقی به مرور از کلیسا به دربار  کشیده شد. از نظر موسیقی، دوره ی رنسانس گاهی عصر طلایی موسیقی کُر کاپلا خوانده می شود، چون که موسیقی نیازی به همراهی ساز نداشت. کاپلا به موسیقی کُر بدون همراهی ساز اطلاق می شد. شکل موسیقی رنسانس عمدتا پلی فونیک است. آهنگسازان رنسانس اغلب از  نت نویسی  و رسم شکل های ویژه ای از نت های موسیقی استفاده می کردند. عناصر مشخصی موسیقی رنسانس را پربار تر از موسیقی قرون وسطایی نشان می دهد. آهنگ سازان به جلوه های هماهنگ و هارمونی تارها بیشتر توجه می کنند تا اضافه کردن ملودی روی ملودی. همچنین، قطعات همخوانی مشخصی دارای چهار، پنج، یا شش بخش صوتی تقریبا هم سطح با مقدار ملودی هستند.

دو شکل اصلی موسیقی مذهبی رنسانس، مَس و  موتیت می باشد. مَس موسیقی مذهبی برای تشریفات کلیساست، و موتیت کاری کورال و پلی فونیک است که به متنی مذهبی لاتینی اعمال می شود برخلاف حالت معمول مَس. در قرن چهارده، برای اولین بار موسیقی غیر مذهبی در توسعه ی هنری در سطح بالاتری قرار گرفت. موسیقی آوایی غیر مذهبی رنسانس برای گروه های تک خوان و برای تکخوانی با همراهی ساز نوشته می شد .

موسیقی غیر مذهبی به نسبت موسیقی مذهبی تغییرات خیلی سریعتری را در سبک شامل شد. قطعات آوایی غیر مذهبی برای گروه های کوچکی از خواننده ها، مادریگال خوانده می شد. پیدایش آن به  ۱۵۲۰ در ایتالیا برمیگردد و تفاوت آن با موتیت در استفاده ی آن از شعر بومی محلی به جای شعر لاتین، و استفاده ی زیاد آن از نت نویسی و هارمونی های غیرمعمول است. یکی از ویژگی های اصلی مادریگال این است که قطعه ای است برای چندین صدای اعمال شده به شعری کوتاه، که معمولا مضمونی عاشقانه دارد. بیشتر آلات موسیقی ایجاد شده در دوره رنسانس به منظور رقص استفاده می شدند. موسیقی رقص معمولا به شکل دوگانه AABB بود و به صورت دوتایی اعمال می شد، با مقایسه ی حالتی آرام با سریع یا وزن دوگانه با سه گانه.

در پایان، در دوره های رنسانس و قرون وسطی دو فرهنگ، مذهب و دیدگاه روانشناختی متمایزی را شاهد هستیم. نمونه هایی از این تفاوت ها را در موسیقی می توان به وضوع دید. این فرهنگ ها، مذاهب و دیدگاه های روانشناختی تاثیر بسزایی داشتند روی اینکه موسیقی کجا و چگونه ساخته شود که می توانیم مشابه همین سیر تحولی را در موسیقی امروز نیز ببینیم.

منبع: studymoose


دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو