اول شخص بازی

نقد بازی Battlefield 1


به این نقد امتیاز بدهید

Battlefield 1

سازنده: EA DICE

ناشر: Electronic Arts

پلت فرم: Xbox One , PS4 , PC

سال انتشار: ۲۰۱۶

نقد بازی Battlefield 1

نقد بازی Battlefield 1

در هیاهوی میان شراره ها، فریادها، ردیاب ها و ستون های دودی که به هوا برمی خیزد، شعله های درخشان از درختان سوخته بلند می شود. سربازانی با کلاه های حلبی بر سر، سر نیزه هایی در دست و چکمه هایی به پا به هر سو می دوند. در میان بارانی سیل آسا، صدها کیلو مواد انفجاری مرگ بار مشتعل می شوند. جدا از همه این ها؛ این صحنه، میدان تضاد هاست: در نیمه ای از صحنه آفتاب تماشایی در بستر یک نور کم سوی آبی رنگ در حال غروب است، و در نیمه دیگر همه جا سرشار از تخریب و ویرانی است. چنین صحنه هایی را شاید فقط در ارباب حلقه ها دیده باشید. 

می خواستم نمایی از منطقه کیپ هلس در سال ۱۹۱۵ را برایتان توصیف کنم، جایی نزدیک گالیپولی، صحنه ای که در آن هزاران کشتی در کنار ناوهای دریدنوت قرار گرفتند. هدف، حمله به ساحل بود. در بالای تپه و در آن سوی پرتگاه ها، مسلسل ها آماده کار هستند، خاکریزها تعبیه شده اند، در آن سوی این دژ در حال ویرانی، سقف های قرمز رنگ خانه های روستایی دیده می شود. در چنین فضایی می توانستم تا ابد میخکوب بمانم، انگار زمان متوقف شده باشد. تمام این ها توصیف صحنه ای از بازی بتلفیلد ۱ بود، یک بازی شوتر اول شخص فوق العاده تماشایی که بالاخره منتشر شد. بازی این بار به سراغ دهه ها قبل رفته است، به جنگ جهانی اول. دوران دره های مملو از خون و قدم زدن در میان تله های سیمی، این مشخصه ها شاید برای گیمرهای امروزی جذابیت های زیادی داشته باشد. 

در این بازی با مجموعه ای از اسلحه های قدیمی سرکار دارید. از لی-انفیلدز گرفته تا برگمان ام پی ۱۸۸ یا بالون نظامی ال ۳۰ که به اندازه دو زمین فوتبال است. شاید تصور وجود بالون های نظامی در آن دوره سخت باشد، ولی حقیقت دارند. آن ها در آن زمان واقعا به کار می رفتند. با زرادخانه متنوعی طرف هستیم. گنجینه ای متشکل از ابزارها و ماسک ها و وسائل نقلیه سبک که به آرامی؛ هم در بخش تک نفره و در بخش آنلاین ظاهر می شوند. هرکدام از آن ها حس آشنایی را در شما بیدار می کنند، ولی همه مربوط به گذشته هستند. مربوط به دوران مرگباری که جهان در آستانه استقبال از آخرالزمان بود. 

همان طور که از روی تصاویر هم مشخص است، اسلحه های بتلفیلد ۱ کاملا از روی نسخه های قدیمی ساخته شده اند. البته عادت کردن به آن ها کمی سخت است. تنها چیزی که می توانم به شما بگویم این است که به منظور استفاده بهتر از آن ها، باید با سرعت کم تری به تیراندازی و خشاب گذاری بپردازید. مهمات در بتلفیلد ۱ اندک هستند و زود از بین می روند. 

در محیط این بازی باید به شکل محتاطانه و هوشمندانه تری به تیراندازی بپردازید، روشی که هیچ شباهتی با سبک تیراندازی بی محابا و پراکنده بازی های تیراندازی امروزی ندارد. سازندگان بازی می توانستند به منظور بازسازی تفنگ های گلنگدنی و مسلسل های smg آن دوران، کار خود را سرسری انجام داده و از ساختار تنفگ های امروزی استفاده کنند. آن ها ولی در عوض بر روی خصیصه های ذاتی فناوری قرن بیستم تمرکز کرده اند، در ساخت همه چیز نهایت دقت به کار رفته است.

بازی سعی می کند تمام جزئیات خود را از طریق بخش تک نفره ای موسوم به “قصه های جنگ” به شما نمایش بدهد. در این بخش با ماجراهایی شبه خطی از مبارزات واقعی آشنا می شوید که در حومه فرانسه، رشته کوه های آلپ ایتالیا و جنوب شام رخ داده اند. تمام این مراحل با گرافیک فوق العاده همیشگی بازی های استودیو DICE به شما عرضه می شود. اگر می خواهید با PC بازی را تجربه کنید، به مدد تلویزیون های اولترا اچ دی و پویایی بالا، هیجان بازی حتی از این هم بیش تر خواهد شد. 

هر داستان یک مشکل مشخص یا زاویه دید خاصی را نشان می دهد: “نبرد کمبره” داستان مبارزات یک خدمه تانک جا مانده در پشت خطوط دشمن است، “آوریل خونین” به قهرمان بازی های ناپیدای یک خلبان مغرور و دغل کار می پردازد. این مرحله به شکل یادبودی است که در روز جشن تولد دختر این سرباز، پخش می شود. سازندگان بازی زمان بخش تک نفره را تا چندین ساعت افزایش داده اند، ولی هم چنان کیفیت بالای کارهای DICE حفظ شده است. سازندگان بازی سعی کرده اند کشت و کشتار را با جنبه های انسانی مهم ترکیب کنند. نتیجه کار جالبی شده است. به طوری که بارها آرزو می کردم کاش بازی طولانی تر بود. 

ولی از آن جا که با یک بتلفیلد سروکار داریم، شما در نهایت به سراغ بخش چند نفره می روید و مشغول کارهای قهرمانانه و افزایش آمار فعالیت های خود می شوید. این کار تا زمانی ادامه می یابد که صحنه را از مبارز خالی کرده و تمام آیتم های جمع کردنی را به دست بیاورید. بیش تر بخش های آنلاین را قبلا هم دیده ایم. مثل مبارزات ۶۴ بازیکنه، دفاع از یک هدف مشخص در یک صحنه نبرد بسیار عظیم یا مبارزه رو در رو با حریفان. در میان بخش های تازه اضافه شده، راحت ترین آن ها “عملیات ها” است. بخشی که یک تجدید نظر هوشمندانه است در مورد مبارزات ۶۴ بازیکنه، این بار با میدان نبردی متشکل از نیروهای زمینی، هوایی و دریایی طرف هستیم که شامل چندین نقشه مختلف می شود. این مبارزات نفس گیر در بستر سناریوهای تاریخی رخ می دهند. 

در بخش چند نفره، دقت کم تسلیحات و حرکت کند وسائل نقلیه برای بتلفیلد ۱ به یک مزیت تبدیل شده است، چرا که باعث می شود با افزایش دفعات انجام واکنش و کم کردن سرعت چیزهای مختلف؛ تخریب های بیش تری اعمال کرد. دیگر از تازه کارها در برابر حرفه ای هایی که به تمام سلاح ها و نقشه ها مسلط شده اند، محافظت نخواهد شد. ولی این کار باعث می شود فکر کنید با بازی طرف هستید که به طور کاملا دقیقی مورد آسیب شناسی قرار گرفته است. 

بتلفیلد ۱ بازی نیست که بتواند به درستی ترس های دوران جنگ را به نمایش بگذارد. حتی “قصه های جنگ” آن هم تاثیری و عمقی در حد فیلم های سریع و خشن دارد. بتلفیلد ۱ ترکیبی است از یک بازی روان، تصاویر ضمیمه و بخش آنلاینی رایگان برای همه. این بازی را می توان چیزی مثل وداع با اسلحه از همینگوی در نظر گرفت. بتلفیلد ۱ علاقه ای به افزودن شاخ و برگ های اضافه ندارد. با در نظر گرفتن مهارت و هنری که در این بازی به کار گرفته است، دلیلی ندارد این را یک نقطه ضعف بدانیم. 

مت پکهام

منبع: تایم

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو