موسیقی هیپ هاپ

هیپ هاپ و آثار اجتماعی آن

۵ (۱۰۰%) ۱ vote
هیپ هاپ و آثار اجتماعی آن

هیپ هاپ و آثار اجتماعی آن

در طول ۳۰ سال گذشته شاهد گمانه زنی های بسیاری در مورد صحت آثار منفی موسیقی هیپ-هاپ و چگونگی تاثیرات آن روی جوانان بوده ایم. موسیقی هیپ-هاپ در سال های اخیر عاملی برای ایجاد بحث و جدل های رسانه ای بسیاری بوده و از جانب رسانه های بیشماری با دیدی منفی معرفی شده است. بحث حول معضلاتی همچون جرم و جنایات در ارتباط با  چاقو و اسلحه است که در ۱۵ سال گذشته در میان گروه های سنی پایین تر به ویژه در ایالات متحده آمریکا و بریتانیا بشدت گسترش یافته است، به همین صورت استفاده از داروهای روان گردان، مصرف ماریجوانا در نسل جوان شایع شده است.

هیپ-هاپ متهم شده است به این که با داشتن مضامینی همچون نژادپرستی و تبعیض جنسیتی در ترانه هایی که خوانندگان آن می خوانند، تاثیرات مخربی بر روی جوانان گذاشته و باعث گسترش روحیات زن ستیزی در آنان شده اند. بر این اساس نسل های گذشته همیشه نسبت به این ژانر از موسیقی با دیدی منفی نگریسته اند. گرچه موسیقی هیپ-هاپ مورد غضب بسیاری از مردم قرار دارد، برای اینکه درک بهتری از این مسائل جدل برانگیز داشته باشیم باید پرسش های مختلفی را مورد بررسی قرار دهیم.

امروزه پوشش، رفتار و سبک زندگی ستاره ها تاثیر غیرقابل انکاری بر روی بسیاری از افراد جامعه دارد. این مساله تاثیر قابل توجهی حتی روی افراد بالغ جامعه دارد. حال تصور کنید که چه اثراتی می تواند روی نوجوانان در این دوره حساس و تاثیر پذیر بگذارد. با توجه به این واقعیت که بیش تر مخاطبان موسیقی هیپ-هاپ/رپ  سیزده تا هجده سال هستند و خوانندگان آن از جامعه و شرایطی بسیار مشابه و نزدیک به وضعیت زندگی  مخاطبانشان برخاسته اند، موسیقی رپ می تواند خط فکری جوانان را کنترل کند.

جوانان و نوجوانان درآمدی را که از کارهای نیمه وقت شان به دست می آورند صرف خرید زیورآلات غیر متعارف و حتی اسلحه و چاقو می کنند، چیزهایی که در ترانه های موسیقی های هیپ-هاپ و رپ مشهود است. موسیقی هیپ هاپ چیست؟ برای درک تجلی و ایجاد هیپ-هاپ می بایست ابتدا یک دانش پایه ای را با بررسی تاریخی آن بدست آورد. هیپ-هاپ از ترکیب شعر با کلمات گفتاری و عامیانه ، درام و آلات موسیقی جاز شروع شد.

امروزه هیپ-هاپ یکی از معروف ترین ژانرهای موسیقی است و از سال ۱۹۷۰ که نقطه آغاز شهرت آن بود دائما معروفیت و شهرتش میان مردم رو به رشد بوده است. با افتتاح  کانال MTV در اوایل ۱۹۸۰، موسیقی هیپ-هاپ به صورتی ثابت در برنامه هایی تلویزیونی همچون “Yo!MTV raps” پخش می شدند و از آن به بعد به عنوان یکی از شیوه های هنری موسیقی موفق شناخته شده و تا به امروز از معروفیت خود برخوردار مانده است. با گذشت بیش از چهل سال فعالیت، هیپ-هاپ رشد و تکامل یافته و مهم تر اینکه از خاستگاهش یعنی جنوب برانکس در نیویورک به تمام دنیا اشاعه یافته است.

این ژانر و خرده فرهنگ در اوایل ۱۹۷۰ به وجود آمد، وقتی که مهاجری جاماییکایی به نام کلیو کمپبل معروف به دی جی کول هرک، برای اولین بار در برانکس به روی صحنه رفت. کامپبل در جشن هایش به عنوان دی جی شروع به کار کرد، موسیقی سول می نواخت، و به خوبی R&B،می توانست فانک هم بنوازد. هرک همچنین سیستم های صوتی سبک دنس‌هال  را نیز با خود آورد.

هنر دیوارنگاری(گرافیتی) هم در متروها و راه های زیرزمینی فیلادلفیا در ۱۹۶۰ شروع به شکل گیری کرده بود. جوان سیاه پوستی به اسم کورنبرید شروع به علامت گذاری متروها کرد تا شاید نظر دختری که به او علاقه مند شده بود را به خود جلب کند، از این روش بیان احساسات یک جوان، دیوارنگاری پدید آمد. فب فایو فرِدی، یکی از دی جی های اصلی هیپ-هاپ  از آنچه  “scratching” شناخته می شد هنری را آغاز کرد و نقش دی جی را معرفی کرد. هیپ-هاپ شامل چهار بخش است، “B-boying” یا همان رقص بریک، دی جی، Emceeو هنر خیابانی که همان دیوارنگاری باشد. کار دی جی  که به عنوان پایه اصلی هیپ-هاپ شناخته می شود وقتی آغاز شد که دیسک جاکی ها شروع به ضبط روی دو دیسک کردند. روشی که دی جی ها در نواخت آلات ضربی شان استفاده می کردند هنوز ساده و به همان شکل قبلی بود. آنها ابتدا بخشی از یک آواز را که روی یک الگوی تصادفی جریان داشت را انتخاب کرده  و آن را برای ایجاد یک الگوی هماهنگ و دارای ریتم به کار می بردند.

این رویه اکنون بیشتر با نمونه برداری شناخته می شود. با وسایل و ابزارهای توسعه یافته کنونی ،دی جی انتخاب می کند که موسیقی به  برخی ساز و آوازهاهمچون آواز خواندن یا شعر برای همراهی با آن نیاز دارد . این رویه به رپ خوانی یا ای ام سی شناخته می شود. در اوایل ۱۹۸۰ از ژانر هیپ-هاپ زیر شاخه ای به نام رپ پدید آمد. خارج از نیویورک هنرمندان بسیاری به این شکل جدید از موسیقی علاقه مند شدند. در ۱۹۸۱، رپ از طریق برنامه هایی پربیننده همچون ۲۰/۲۰ و  پخش زنده شنبه شب به نمایش در آمد. در سال ۱۹۹۰ تغییرات بیشتری در هیپ-هاپ ایجاد شد.

در این دهه هنرمندان برای گرفتن مجوز فروش آلبوم هایشان مجادله و تلاش بسیاری می کردند چراکه اکثر مراجع این سبک رابه خاطر بیان صریح مضامین با موسیقی، مستهج می پنداشتند. بسیاری از آنها اشاره هایی به روابط جنسی با زنان داشته و تشویق به مصرف داروهای روان گردان می کردند. موسیقی هیپ-هاپ درمورد سیاست و قدرت هم سخن به میان می آورد.

امروزه هیپ-هاپ بسیار گسترده شده، رشد سریعی پیدا کرده و تاثیرات زیادی روی طرفدارانش دارد. نقشی که هیپ-هاپ و هنرمندان در این ژانر ایفا می کنند در آمریکا نیاز به پذیرش مسولیت دارد، ولی بسیاری از سازندگان مسولیتی نمی پذیرند. اثرات زیان بخشی که هیپ-هاپ عامی دارد به سطح تصویری ختم نمی شود. متن های آهنگینی که در آواز ها استفاده می شود از معنا و مفهوم تهی گشته و با خشونت و روابط جنسی و ترویج روان گردان ها پر شده است. این آهنگ ها با بیان مفاهیمی غیراخلاقی همچون نژادپرستی و تبعیض نژادی در ترانه هایشان باعث شدند که جوانان روحیات زن ستیزی در جامعه پیدا کنند.

بدین گونه موسیقی هیپ-هاپ مورد انتقاد شدید رسانه ها واقع شده است و آن را متهم می کنند به اینکه این موسیقی جوانان را  به سمت تبعیض جنسی و تعدی های مشابه در جامعه سوق می دهد. گرچه رسانه ها تاثیر بسزایی روی دید اجتماعی اکثریت جامعه نسبت به هیپ-هاپ دارند با این وجود افرادی هستند که به هیپ-هیپ به شکلی متفاوت نگاه می کنند. مسئول حقوق شهری آل شارپتون در این مورد می گوید” فرهنگ هیپ-هاپ مثل الکتریسیته است، می تواند هم استفاده مثبت داشته باشد هم استفاده منفی. همان برقی که لامپ خانه هایتان را روشن می کند می تواند باعث برق گرفتگی تان شود.”
این برداشت اشتباه و استفاده نادرست از هیپ-هاپ است که زنان را مورد تهدید قرار داده و خشونت را رواج می دهد. ما باید استفاده درست از فرهنگ هیپ-هاپ را رواج دهیم. ما همه تحت تاثیر نسل هیپ-هاپ هستیم. ‌

موسیقی رپ عموما زندگی و روحیات بسیاری از جوان های به دور از رفاه و متعلق به سطح فقیر جامعه، افسردگی ها و خشونت هایی که در طول تربیت و رشدشان تجربه کرده اند را ترسیم می کند. جوان جامعه امروز و گذشته، این موسیقی را راهی برای ابراز احساسات انتخاب می کنند، راهی برای مقابله با هرآنچه فاسد و خراب می پندارند و در همین مسیر با بی توجهی به قوانین خودشان راه فساد را در پیش میگیرند. موسیقی رپ را می توان به عنوان عاملی برای اثرگذاری منفی روی جوانان در نظر گرفت، به خاطر گوش دادن به آهنگ های مشخصی که خشونت و استفاده از روان گردان ها را ترویج می دهد.

دفعات اشارات به روان گردان ها در موسیقی رپ از زمانی که موسیقی پاپ را دگرگون کرده شش برابر شده است. محققان با بررسی ترانه ی صدها آهنگ می گویند که این سبک از رپی که خطرات استعمال روان گردان ها را هشدار می داد به رپی که آن را می ستاید و تمجید می کند تغییر شکل یافته است.و چونکه بیشتر اشارات مبهم هستند و مستقیم به کار نمی روند، بسیاری والدین متوجه نیستند فرزندانشان به چه آهنگ هایی گوش می دهند.

منبع: studymoose.com

 

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar
wpDiscuz
آرشیو