وقتی فاخته ها می گریند – When Doves Cry

پرینس – Prince

سال: ۱۹۸۴

نگاهی به آهنگ وقتی فاخته ها می گریند

نگاهی به آهنگ وقتی فاخته ها می گریند

وقتی فاخته ها می گریند آهنگ عجیبی است. در این مساله تردیدی وجود ندارد. با همان تک نوازی درهم و برهم و نا منظم گیتار ابتدای آهنگ می توانید بفهمید که این آهنگ قرار نیست پیرو اصول و قواعد مرسوم موسیقی پاپ باشد. انگار بدون هیچ هدفی تصمیم گرفته اند آهنگ را با گیتار شروع کنند، صرفا به خاطر این که این طوری کار جالب تر می شود. پرینس با وجود این که استاد آهنگسازی و گیتار نوازی بود، باز هم ترجیح می داد به جای پیروی از قواعد مرسوم به سراغ مسیرهای خلاقانه ای برود که کم تر کسی دنبال می کند. به همین دلیل موفق می شود یک آهنگ رقصی مثل وقتی فاخته ها می گریند بسازد بدون این که بیس لاینی در کار باشد. 

مهندس صدایی که با پرینس در فرآیند تولید این آهنگ همکاری کرده بود بعدا گفته بود: «آن زمان هیچ کس جرئت انجام چنین کاری را نداشت» توانایی پرینس در این بود که می توانست صدای خاص و تجربی خود را با آهنگی ترکیب کند که مردم دوست داشتند. وقتی فاخته ها گریه می کنند اولین آهنگ پرفروش او بود. با این کار او به یک ستاره تبدیل شد. 

در سال ۱۹۸۴ پرینس در فیلمی به نام باران ارغوانی بازی کرد. در همین سال بود که پرینس برای این فیلم آلبومی به همین نام منتشر کرد و آهنگ وقتی فاخته ها می گریند هم در آن جای گرفت. فیلم درباره تلاش خواننده ای است که دوست دارد اعضا گروه موسیقی به صدایش اعتماد کنند و کارهایش مورد پسند مردم قرار گیرد. شخصیت پرینس در این فیلم که یک شورشی به نام کید است، به خاطر کله شقی خود در خطر از دست دادن دوست دختر، موقعیت هنری و گروه موسیقی اش قرار می گیرد. او با هرچیزی که مغایر با سلیقه خودش باشد مخالفت می کند. 

بعدا معلوم می شود که کید همه این کارها را انجام می دهد تا از مسیرهایی که پدرش پیش تر طی کرده بود فاصله بگیرد. دلیل شورش کید این است که اعتقادات مذهبی افراطی پدر و الکلی بودن او باعث شده است که کید از همه آدم های مشابه او فاصله بگیرد. نکته کنایه آمیز ماجرا این است که تلاش کید برای متفاوت بودن باعث می شود او هم شبیه پدرش شود و درست مثل او پرخاش گر شود و از خشونت استفاده کند. با از هم پاشیدن دنیایش، کید در مورد مسیری که در پیش گرفته تجدید نظر می کند. این صحنه همراه با مونتاژ دراماتیکی است که به منبع الهام اصلی موزیک ویدئوی وقتی فاخته ها می گریند تبدیل می شود. 

در این صحنه پرینس همین آهنگ وقتی فاخته ها می گریند را می خواند. او با خستگی می گوید: «شاید توقعاتم بیش از حد زیاده / شاید منم مثل پدرم هستم / تنها تو این دنیای خیلی سرد» ولی این بینش تازه با رنج و درد همراه است. آهنگ جایی به پایان می رسد که پرینس در شرف گریه کردن است. «شاید منم مثل پدرم هستم … چرا، چرا فریاد می زنیم؟» به این فکر می کند که «چرا بر سر هم فریاد می زنیم؟» به نظر می رسد او به تحولات و ارزیابی شخصی بیش تری نیاز دارد. 

کید به دلیل این که شاهد خودکشی پدرش بوده است به چنین تحولاتی نیاز دارد. انزوای پدر باعث شده کید به مرد مفلوکی تبدیل شود که علی رغم استعدادش در موسیقی، اسیر این میل درونی برای کنترل دنیا و عدم توجه به نیازهای دیگران شده است. فاصله گرفتن از بقیه و توجه نکردن به نیازهای آن ها مسیری است که به نابودی خود تبدیل می شود. در پایان فیلم، کید می پذیرد که می تواند پسر پدرش باشد. او بدون ترس از تبدیل شدن به پدرش، استعداد موسیقایی که از او به ارث برده است را با آغوش باز می پذیرد. 

آهنگ وقتی فاخته ها می گریند باید با توجه به نکات مضمونی فرامتنی آن مورد توجه قرار گیرد. مسلما با یک آهنگ رقصی معمولی طرف نیستیم. ولی پرینس آن قدر جسور است که مطمئن است بدون توجه به اصول ژانری که در پیش گرفته هم می تواند یک آهنگ موفق بسازد. ویژگی متمایز آهنگ در این است که او عناصر آشنای موسیقی پاپ را با عناصری نه چندان آشنا ترکیب می کند، خبری از بیس لاین در آن نیست و صداهای هم خوانی به سبک موسیقی کلیسایی در آن شنیده می شود. نمی توانیم بگوییم وفتی فاخته ها می گریند نقطه عطفی در دوران کاری پرینس و موسیقی پاپی است که او کار می کرد. بلکه بهتر است بگوییم که در این آهنگ، ترکیب هنرمندانه صداهای تجربی و خلاقانه با عناصر استانداردتر آهنگ های رقصی اثباتی است بر آرزویی که مخاطب در پایان فیلم باران ارغوانی از پرینس انتظار داشت. 

منبع: Shmmop

***

آهنگ وقتی فاخته ها می گریند را بشنوید: 

***

2
دیدگاهی بنویسید.

avatar
جدیدترین قدیمی ترین بیشترین رای
Mmmj
مهمان
Mmmj

متنو ترجمشم میذاشتین بد نبود