به این نقد امتیاز بدهید

هی جود – Hey Jude
گروه: بیتلز – Beatles
ترانه سر: جان لنون، پاول مک‌کارتنی
ژانر: راک، پاپ-راک
سال انتشار: ۱۹۶۸

نگاهی به آهنگ هی جود

نگاهی به آهنگ هی جود

چگونه هی جود تحولی شد برای بیتلز، آمریکا و موسیقی؟

در ۲۶ آگوست سال ۱۹۶۸، مجمع ملی دموکرات ایجاد شد که بازتاب و نشانی از آمریکایی دو قسم شده بود، آن هنگام که تظاهرکنندگان ضدجنگ در خیابان‌های شیکاگو با پلیس درگیر می شدند. در همان روز گروه بیتلز آهنگی را منتشر کرد که به دوبخش تقسیم شده بود البته بر خلاف این مجمع با پیامی سرشار از تسلی و آرامش مردم را  گرد هم آورد.

در سال‌های ۱۹۶۰ اصطلاح بیتلمانیا شکل گرفت که به طرفداران دیوانه وار و شدید گروه بیتلز اطلاق می شد و تا از هم پاشی گروه در سال ۱۹۷۰ ادامه داشت. گروه بیتلز ترجیح می‌دادند به جای کنسرت زنده، تجربیاتشان در استودیو را بیشتر کنند. با این حال موسیقی آن‌ها از محبوبیت خود نکاست. تا اینکه در سال ۱۹۶۶ کلا اجرای عمومی را متوقف کردند.

هی جود را می توان با یکی دیگر از آهنگ‌های موفقشان به نام او عاشق توست مقایسه کرد که در ۱۹۶۴ در ایالت آمریکا منتشر شده بود. هر دو آهنگ‌ دارای حالتی مثلثی هستند، به گونه ای که در آن ها دیالوگی از جنس ترانه با شرکت سه نفر را شاهد هستیم. بیتلز این آهنگ را در اولین حضورشان در برنامه تلویزیونی سالیوان تنها با چهار آلت موسیقی اجرا کردند. و هی جود اولین تک آهنگ آنان بود که توسط ناشر موسیقی شان یعنی اپل رکوردز منتشر شد.

هی جود همچون آهنگ او عاشق توست داستان دوستی است که به نصیحت می پردازد، اما جهان هم همچون موسیقی رشد کرده  و با پیچیدگی های بیشتری همراه شده بود. پل مک‌کارتنی گفته است این ترانه را زمانی که جان و همسر اولش داشتند از هم جدا می شدند برای دلخوشی پسر پنج ساله شان، جولین لنون نوشته است. راوی ترانه می‌داند که مشکلاتی حضور دارند و زندگی به خوبی پیش نمی رود، اما با کمی کار و تلاش می‌توان عشق واقعی را یافت و مشکلات را حل کرد. این سال بهترین زمان برای رساندن این پیام بود، چرا که تابستان ۶۸ تابستان تنفر و ناامیدی بود.

هی جود ترانه ای کاملاً متفاوت بود. در واقع دو آهنگ بود تلفیق شده در یک آهنگ، همراه با کودا (خاتمه ی آهنگ)یی که حتی از خود آهنگ طولانی‌تر بود. این آهنگ به صورتی عجیب دارای عدم توازن است، درست مثل این است که بتهوون کنسرتویی می‌نوشت که در آن کادنزا طولانی‌تر از سونات باشد. هی جود آهنگی است درباره‌ی درباره‌ی عشق و دوستی تمامی انسان ها. این اثر آن چنان تاثیری روی مردم گذاشت که جدا شدن از آهنگ کار آسانی نبود.
بیتلز به دنبال راهی برای بهره بردن از شرایط آن دوران به نفع موسیقی خودشان نبودند. همتاهای آنان در موسیقی‌های پاپ و راک، دنبال کنندگان مسیر دیلن، باکی از خواندن در مورد مسائل آن دوران و حوادث موجود نداشتند. آهنگ دیون با عنوان آبراهام، مارتین و جان سوگ و ماتمی بود برای مارتین لوتر کینگ جونیور و رابرت اف کندی که به تازگی ترور شده بودند. از طرفی احساسات موجود در هی جود اشاره به احساسات و عواطف مشترک بین کل انسان‌های جهان دارد. بیلتز در طول سال‌های ۱۹۶۰ انقلابی اجتماعی را پیش بردند با این حال هیچ گاه سیاسی نشدند، جز در یک مورد، آهنگی با عنوان انقلاب که لبه ی دیگر دیسک هی جود بود.

این بزرگترین اثر بیتلز است، آن‌ها آهنگ های موضوعی چندانی کار نکردند. بیشتر آهنگ‌های بیتلز به هیچ دوره ی خاصی از سال‌های ۶۰ مربوط نمی شوند. این آهنگ هنوز هم به عنوان تولدی تازه برای گروه شناخته می شود. آن‌ها با آلبوم تور اسرارآمیز جادویی در سال ۱۹۶۷ به کار خود پایان دادند. در ۱۹۶۸ به هند رفتند و کار روی آلبوم سفید را آغاز کردند. در این زمان یک تک آهنگ پر فروش به نام بانو مدونا را منتشر کردند.
بیتلز به نوازندگان ارکسترایی که به صورت کلاسیک آموزش دیده بودند پیشنهاد دادند که در بخش پایانی آهنگ، هم دست بزنند و هم در همخوانی ها شرکت کنند، همه به جز نورمن شفیلد پذیرفتند. شفیلد شریک استودیوی ترایدنت استودیوز بود که هی جود در آن ضبط شد. شفیلد گفته بود: «مک‌کارتنی گفت اگر نمی‌خواهی این کار را بکنی بزن به چاک»

به نظر شفیلد زمان آهنگ برای ضبط شدن روی دیسک های آن دوران بیش از حد طولانی بود. او فکر می کرد برای اینکه آهنگ روی دیسک جا بشود مجبور می شوند قسمت‌هایی از آن را قطع کنند، اما جان لنون مطمئن بود آهنگ به صورت کامل منتشر خواهد شد، و حق با لنون بود.

هی جود طولانی‌ترین آهنگی بود که در صدر جدول ده آهنگ برتر آن زمان قرار گرفت، در ایالت آمریکا، بیشتر از هر آهنگ دیگر بیتلز و به مدت هفت هفته در صدر جدول قرار گرفت.

منبع: The Atlantic

این آهنگ را می توانید اینجا بشنوید:

دیدگاهی بنویسید

avatar