میبلین – Maybellene

خواننده: چاک بری –  Chuck Berry

تاریخ انتشار: ۱۹۵۵

نگاهی به آهنگ میبلین

نگاهی به آهنگ میبلین

در سال ۱۹۵۵، نوعی موزیک نامشخص و مبهم به نام راک اند رول وارد بازار شد. جان لنون در جایی گفته است: «اگر قرار بود برای راک اند رول اسم دیگری انتخاب می کردیم، باید آن را چاک بری می نامیدیم!» در سال ۱۹۵۵ در سنت لوئیس بری یک جوان تازه کار بود. او در همان سال آهنگ میبلین را ضبط کرد و به موفقیت های فوق العاده ای دست پیدا کرد. این آهنگ که تنها دو دقیقه و بیست و چند ثانیه زمان دارد، تنش های جنسی یک نسل را بازگو می کند. یا آن طور که تهیه کننده کارهای بری اعلام کرده: «بیگ بیت، ماشین ها و عشق های جوان تمایل های عمده آن دوران بودند و با این آهنگ ما در این تمایلات شیرجه زدیم.»

برای بری و گروه ۳۶ که با وی کار می کردند، کمی زمان برد تا بتوانند میبلین را به شکل درستی اجرا کنند. اگر دقت کنید گیتاری که در ابتدای آهنگ شنیده می شود کمی خارج از قاعده عمل می کند. در واقع، این اولین بار بود که بری در یک استودیو به کار ضبط می پرداخت. او در ۲۹ سالگی در قالب یک گروه سه نفری بارها در سنت لوئیس به اجرای برنامه پرداخته بود، آن زمان بیش تر بلوز و آر اند بی کار می کرد. اما بری کم کم با الهام از عناصر موسیقی کانتری که سفیدپوستان کار می کردند، شروع به نوشتن آهنگ های خود کرد. آن زمان خودش هم نمی دانست آیا این کار نتیجه می دهد یا خیر. در سال ۱۹۵۵ و در یکی از جمعه شب های ماه می، بری به شیکاگو رفت تا یکی از اجراهای مادی واترز، غول موسیقی بلوز را ببیند. 

بری در این باره می گوید: «تا کل اجرا همان جا بودم و به کار او گوش می دادم. زمانی که تمام شد، به سراغ او رفتم، از او امضا خواستم و اعلام کردم که گیتار می زنم. به من گفت کدام شرکت ضبط کار می کردم. دست آخر گفت: چرا به سراغ لئونارد چس نمی روی؟»

همان اوایل صبح دوشنبه، به سراغ لئونارد رکوردز می رود و در مغازه ای که روبه روی دفتر شرکت قرار دارد، منتظر می ماند. زمانی که لئونارد چس پیدا می شود، بری به سراغ او می رود و یک سخنرانی جذاب ارائه می دهد. چس تحت تاثیر اعتماد به نفس این جوان قرار می گیرد و به او می گوید که با یک نمونه کار به سراغش بیاید. هفته بعد بری با تعدادی از کارهای گروه سه نفره اش برمی گردد. این گروه عبارت بودند از بری، جانی جانسون پیانیست و ادی هاردی درامر. 

بری در ادامه می گوید: «گروه را تشکیل دادیم و چهار آهنگ تازه که آماده کرده بودیم را اجرا کردیم. آن ها در استودیو بودند و به کار ما گوش می دادند. نمی دانستیم چه نظری دارند.»

بری فکر می کرد اعضای چس رکوردز از آهنگ ساعت های وی وی خوششان آمده است. چرا که یک آهنگ بلوز بود و این شرکت هم یکی از پیشرویان تولید این سبک موسیقی بود. اما لئونارد چس تحت تاثیر آیدا مئه قرار گرفته بود آپ بیت بیش تری داشت. بری این آهنگ را با الهام از یک آهنگ کانتری قدیمی ساخته بود. 

جانی جانسون پیانیست در این باره می گوید: «آن هم یک مشکل بود. نمی توانستیم یک نام مناسب برای آن انتخاب کنیم. یک جعبه ریمل کنار پنجره قرار داشت که روی آن نوشته شده بود: میبلین. لئونارد چس نگاهی به آن انداخت و گفت: بهتر نیست همین میبلین کوفتی را به عنوان اسم آهنگ انتخاب کنیم؟!»

بری چندان در قید اسم آهنگ نبود. تنها بیت آهنگ بود که برای او اهمیت داشت. بعد از جلسه ضبط، بری نزد پدرش در سنت لوئیس برگشت. اکنون او و گروهش سه روز در هفته اجرا داشتند و کم کم، مخاطبان متنوع تری جذب کار آن ها می شدند. حتی سفید پوست ها هم می آمدند و کارهای آن ها که ترکیب عجیبی بود از بلوز، آر اند بی و کانتری را می شنیدند. ولی چند هفته گذشته بود و بری هنوز از لئونارد چس بی خبر بود. اصلا نمی دانست چه قرار است بر سر این آهنگ بیاید. تا این که در اواخر تابستان، آن اتفاق افتاد. 

او در این باره می گوید: «از کنار یک خیاطی در حال عبور بودم. قبلا در دوران دبیرستان همین خیاط کت مدرسه مرا درست کرده بود. هم چنان که داشتم عبور می کردم متوجه شدم که آهنگ میبلین در حال پخش است. می دانید دوست نداشتم کسی فکر کند مشغول گوش دادن به آهنگ خودم هستم. ولی این همان میبلین بود. تا آهنگ را شنیدم به سرعت به خانه برگشتم. ۲۰ بلوک با خانه فاصله داشتم و در راه به همه می گفتم: “آن را شنیدم، آهنگ را شنیدم.” به همه، دوستان، آشنایان و همه می گفتم. این اولین باری بود که صدای خودم را می شنیدم. در یک روز زیبا و آفتابی، یک روز زیبا.» 

ریتم محرک میبلین بسیار گیرا بود، به همین دلیل این آهنگ بلافاصله به صدر جدول فروش آر اند بی رسید و موفقیت های آن ادامه پیدا کرد. الویس پریسلی هم که البته آن زمان هنوز اسم و رسمی نداشت، این آهنگ را در کارهای خود اجرا می کرد. 

جو ادواردز، مالک بلوبری هیل، همان باشگاه سنت لوئیس که چاک بری در آن به اجرا می پرداخت، معتقد است بری تنها اولین هنرمند پیشروی راک اند رول نبود، او اولین شاعر بزرگ این حوزه هم بود: «چاک بری اولین هنرمندی بود که همه کار را خودش می کرد. او آهنگ ها را خودش می نوشت، متن آهنگ را می نوشت. حرکات نمایش را خودش طراحی می کرد. تا زمانی که باب دیلن  مطرح شد، هیچ کس دیگری چنین کاری نمی کرد.» 

کلماتی که بری به کار می برد کاملا نزدیک به بیت بودند، و در عین حال کاملا شبیه مکالمات عادی بودند. او علاقه زیادی هم به استفاده از جناس داشت. ترکیب کلمات هوشمندانه او ترانه سرایی در موسیقی راک را برای همیشه تغییر داد. بری هم چنین اولین هنرمند سیاه پوست راک بود که در سطح ملی به موفقیت رسید. بری اگرچه اعلام کرده بود که گیتاریست های سیاه پوستی مثل چارلی کریستین و تی بون همیشه منبع الهام او بوده اند، اما در عین حال تلاش زیادی می کرد که تصویر مطلوبی از خود نشان دهد. تصویر یک هنرمندی که سخت کوشانه تر عمل می کرد و مانند سفیدپوستان رفتار می کرد. 

بعد از میبلین هم بری به موفقیت های فوق العاده زیادی دست پیدا کرد. کارهای او همیشه با خلاقیت های زیادی همراه بوده اند و گروه های راک بزرگی همچون بیتلز و رولنیگ استونز را تحت تاثیر قرار داده اند. بسیاری بری را پدر موسیقی راک می دانند.

جسی وگمن

منبع: NPR

این آهنگ را بشنوید:

دیدگاهی بنویسید.

avatar