به این نقد امتیاز بدهید

زمان های دور – Old Times

نویسنده: هارولد پینتر – Harold Pinter

سال: ۱۹۷۱

نقد نمایشنامه زمان های دور

نقد نمایشنامه زمان های دور

دیلی مردی حدودا چهل ساله‌اس که با همسرش کتی زندگی می‌کنند. دیلی به تناسب شغلی که دارد، لازم است گاهی به سفرهایی برود و همسرش را برای مدت نامشخصی تنها بگذارد. او عاشق کتی است و با اشتیاق خاطراتشان را به یاد می آورد.

کتی زن دیلی هم حدود چهل سال سن دارد. کتی زنی آرام و اغلب ساکت است، به دو شخصیت دیگر اجازه می دهد که مکالمات و صحبت‌های نمایش را پیش ببرند، در حالی که آن دو بیش تر در مورد او صحبت می کنند و حتی برای جلب توجه و بر انگیختن احساسات او رقابت می کنند.

آنا هم حدود چهل سال دارد. او دوست قدیمی و مرموز کتی است که بنابه دلایل نامشخصی بازگشته است. آنا زن حرافی است، اغلب دیلی را شگفت زده می کند و لحظاتی از گذشته ها را در مورد کتی زنده می کند و به تصویر می کشد که انگار اکنون همگی در گذشته هستند. او اکنون می گوید در سیسیلی زندگی می کند اما زمانی با کتی زندگی می‌کرده است و داستان هایی در مورد دوران با هم بودنشان را تعریف می کند.

زمان های دور از همان نمایشنامه‌هایی است که هارولد پینتر خودش می گوید: «آنچه در نمایشنامه های من پیش می رود واقع گرایانه هستند، اما کاری که من انجام می دهم رئالیسم نیست.» شخصیت های پینتر همگی به به گونه ای هستند انگار می‌خواهند به ما بگویند که ما انسان ها با اطرافیانمان چقدر به هم مرتبط هستیم. لحن صحبت‌ها به شکلی است که انگار این شخصیت ها واقعا زنده هستند و وجود دارند، انگار افرادی واقعی از گوشت و استخوان جلوی ما ایستاده اند و گذشته شان را روایت می‌کنند. اما آنچه زیر لایه سطحی این نمایشنامه قرار دارد همان چیزی است که پینتر می خواهد ما روی آن تمرکز کنیم. چه اتاقی دارد می‌افتد؟ پینتر از مخاطبانش می خواهد که در رسیدن به پاسخ این پرسش مشارکت داشته باشند، از مخاطبانش می خواهد تنبل نباشند و انتظار نداشته باشند تمامی پاسخ ها به راحتی و به صورتی مستقیم برایشان روشن شود. او از ما می خواهد فکر کنیم، احساس کنیم، بر روش و شیوه او سوار شده و بگذاریم ما را با خود به هر جا که می‌خواهد ببرد.

نویسنده تلاش نمی کند ما را به نتیجه و مقصد مشخصی برساند، ما در این نمایشنامه به رودخانه های مختلفی از خاطراتی سفر می کنیم که توسط هر یک از شخصیت‌ها به شکلی متفاوت روایت می شوند. پینتر از ما می خواهد ببینیم که خاطرات ممکن است توسط افراد مختلف کاملا متفاوت به یاد آورده شود. به علاوه شیوه زندگی مان در زمان حال تا حد زیادی تحت تاثیر خاطراتمان قرار می‌گیرد و اینکه چگونه این خاطرات ذهنمان را تحت سلطه خود در می آورند؛ وقتی که روی ذهن و احساساتمان تاثیر گذاشتند پینتر نشان می دهد که چگونه روی وضعیت روحی و احساسی مان و روی تمایلاتمان برای به جلو پیش رفتن تاثیر می گذارند.

خاطرات یکی از اصلی ترین مضامین این نمایشمامه است. ما به دیلی، آنا و کتی گوش می دهیم. آن ها ما را به دنیای خاطراتی می برند که آغاز آن انگار از خاطرات یکدیگر شکل می گیرد، اگر چه به نظر می رسد درباره کسانی صحبت می کنند که اکنون کنارشان نیستند. این به همان مساله مربوط می شود که چقدر خاطرات یک فرد می تواند با همان اتفاقات در همان زمان در ذهن فرد دیگری متفاوت باشد.

کتی با آنای مرده در تختش مواجه می شود. اینجا نمایشنامه احساسات و خاطرات ساخته شده پس از فقدان یکی از نزدیکان را به نمایش می گذارد. از دست دادن باعث می شود با تمرکز و دقت بیشتری به فرد مشخصی فکر کنیم، باعث می شود چیزهایی را دریابیم که از وجودشان بی خبر بوده ایم یا وجود شان را احساس نکرده ایم.

پینتر از کلمات به شیوه ای استفاده می کند که لحظه و موقعیتی در زمان برای شخصیتی درست و برای شخصیت دیگری اشتباه است. این نمایشنامه از لحاظی در مورد درک و برداشت افراد و جنس احساساتشان است، سپس تفاوت و تضاد آن با تجربیات و احساسات شخص دیگری در مورد همان اتفاق و همان لحظه از زمان را نشان می‌دهد.

منبع: Grade Saver

دیدگاهی بنویسید

اولین دیدگاه را شما بنویسید

avatar