باربر گل – The Flower Carrier

نقاش: دیه‌گو ریورا – Diego Rivera

سال: ۱۹۳۵ 

نقد نقاشی باربر گل

نقد نقاشی باربر گل

دیه‌گو ریورا که از آن به عنوان بزرگ ترین نقاش قرن بیستم مکزیک نام می برند، تاثیر زیادی بر روی هنر دنیا به جای گذاشت. دستاورد بزرگ او این بود که موفق شد دیوار نگاری یا فرسکو را وارد هنر و معماری مدرن کند. نقطه نظرات سیاسی تند او و رابطه عاشقانه پرشورش با فریدا کالو به منبع الهام بسیاری از مردم تبدیل شد. ریورا در جستجوی یک فرم نقاشی تازه بود. فرمی که بتواند در عین حال که پیچیدگی های دنیای او را نشان می دهد، مورد توجه عموم مردم هم قرار بگیرد. 

در سال ۱۹۳۵ بود که دیه‌گو ریورا یکی دیگر از آثار فوق العاده خود به نام باربر گل را کار کرد. همچون دیگر آثار ریورا، باربر گل هم با وجود ظاهر ساده ای که دارد، سرشار از معانی نمادین است. این نقاشی با رنگ آمیزی بر روی تخته فیبر ماسونیت کار شده است. این معمول ترین روش برای نقاشی بر روی سطوح سخت است. 

این نقاشی رنگارنگ، مردی روستایی را پوشیده در لباس سفید و کلاه لبه دار زرد نشان می دهد. فشار زیاد سبدی سنگین از گل که با پارچه زرد به پشت او بسته شده، باعث شده که این مرد بر روی چهار دست و پا بیفتد. یک زن که به نظر می آید همسر مرد روستایی باشد پشت او ایستاده و با گرفتن سبد تلاش می کند به مرد کمک کند تا بلند شود. گل های داخل سبد از نظر بیننده بسیار زیبا به نظر می آیند، ولی به نظر می آید زیبایی آن ها اهمیتی برای مرد ندارد. تنها وزن آن هاست که برای او اهمیت دارد. چرا که قرار است به بازار برود و آن ها را معامله کند. اشکال هندسی به کار رفته در نقاشی بر کنتراست شدید موجود در اثر می افزایند. هر شکل، عنصر یا شاخ و برگی که به نقاشی اضافه شده است فردیت خاص خودش را دارد. عده ای از کارشناسان معتقدند سبد بزرگی که به پشت مرد بسته شده در اصل نشان دهنده بار سنگینی است که یک کارگر بی تجربه در دنیای سرمایه داری مدرن باید تحمل کند. 

به رنگ های روشن و برجسته ای دقت کنید که نقاش استفاده کرده است. با استفاده از سایه، ریورا کاری می کند که سوژه برجسته تر از پس زمینه نقاشی به نظر برسد. نکته قابل توجه دیگر، تفاوت اندازه زن و مرد است. بار سنگین را مرد بر دوش دارد، ولی از نظر اندازه او کوچک تر از زنی است که کنارش قرار دارد. 

باربر گل در اصل نشان دهنده تقلای یک کارگر برای بقا در یک جامعه سرمایه داری است. ریورا که خودش کمونیست بود، همیشه دغدغه سختی های جامعه کشاورز و کارگر مکزیک را داشت. هم چون این نقاشی و بسیاری از کارهای دیگرش، نقاش می خواهد تاثیرات اجتماعی سرمایه داری بر روی طبقه کارگر را به تصویر بکشد. 

لباس های سنتی و پوست تیره این زن و مرد نشان می دهد که آن ها جزو مستیزوهای سختکوش هستند (مستیزو در مستعمرات اسپانیا، به کسی و مردمی گفته می‌شود که تبارشان آمیزه‌ای از اروپایی‌ها و سرخ‌پوستان باشد) و نه اشراف زاده های نژاد اصیل اسپانیایی. ریورا با نمایش تلاش زن برای کمک به مرد، ذات درستکار مردم عام را به نمایش می گذارد. 

گل ها، کلیدی ترین عنصر نقاشی هستند که به واسطه آن ها می توان به کل اثر پی برد. مرد در حال حمل ذرت، کدو یا یک محصول حیاتی دیگر نیست. او گل جمع می کند. یک محصول زینتی که تنها برای تزئین خانه های ثروتمندان به کار می رود. به این ترتیب، ریورا می خواهد بگوید که سبک زندگی تجملاتی و افراطی طبقه بالای جامعه باعث فشار به طبقه های پایین تر و نابودی آن ها شده است. 

ریورا در جایی گفته است: «یک هنرمند ارزشی بالاتر از هر انسان دیگری دارد. او نهایت انسانیت است. اگر هنرمند نتواند تمام احساسات انسانی را حس کند، اگر در صورت نیاز خودش را نادیده نگیرد و جانش را فدا نکند، اگر در صورت لزوم قلم مویش را کنار نگذارد و به جنگ با ظالم نرود، او دیگر یک هنرمند بزرگ نیست.» 

منبع: Totally History / Surviving Transition

دیدگاهی بنویسید.

avatar