رخنه کردن – Into the Breach

سازنده: سابست گیمز

ناشر: سابست گیمز

سکو: مایکروسافت ویندوز، مک او اس، لینوکس

سال انتشار: ۲۰۱۸

نقد بازی Into the Breach

نقد بازی Into the Breach

یک شطرنج پساآخرالزمانی همراه با مسافرت در زمان، جهان های در حال نابودی و تانک هایی در ابعاد آسمان خراش ها: هر تعریفی که از بازی رخنه کردن برای دیگران ارائه می دهید، به گونه ای خواهد بود که گویی دارید پیچیده ترین بازی دنیا را معرفی می کنید. ولی نکته قابل توجه این است که این بازی جنگی نوبتی جذاب که می توانید حتی زمان صرف ناهار به سراغش بروید، خود را از هر نوع سرسختی و پیچیدگی بیش از حدی که در بازی های استراتژی سراغ داریم دور می کند. آن هم بدون این که لازم باشد چیزی از ارزش های مقابله درگیر کننده و جذاب این ارتش ها با هم در صفحه آبی درخشان آرامش بخش مانیتور، کم شود. 

در این بازی، ارتش شما شامل سه «مک» (وسائل نقلیه نظامی غول آسا) می شود که باید در هر ماموریت با دو جین حشره بیگانه با اندازه های یکسان مواجه شوند. این مهاجمان بیگانه تقریبا زمین آینده را از بین برده اند. ولی بازماندگانی که در زمان آینده ی زمان حال این بازی به سر می برند، موفق شده اند انواع ماشین آلات جنگی را به زمان گذشته (زمان حال بازی) بفرستند تا ورق را در این نبرد برگردانند. حتما فکر می کنید با داستانی جذاب شبیه فیلم های نابودگر یا حاشیه اقیانوس آرام طرف هستیم، ولی خیالتان راحت، داستان بازی با کم ترین جذابیت پیش می رود. تنها کار شما این است از نبرد با این حشرات رباتیک پشتیبانی کنید و بعد از شکست در هر نبرد، دوباره بازی را شروع کنید. بازمانده ها همیشه مک های بیش تری برای شما می فرستند تا دوباره تلاش کنید. 

هر ماموریت بر روی یک زمین شبکه ای، شبیه بازی هایی چون شطرنج انجام می شود. این محیط نمایان گر یک شهر در ابعاد کوچک است. مک های شما با دو نوبت حرکت می توانند از آن عبور کنند. تمرکز شما باید بیش تر از تخریب، بر روی محافظت باشد. باید مانع حمله بیگانه ها به ساختمان هایی شوید که مردم در آن ها زندگی می کنند. در اصل باید گفت مهم تر از از بین بردن حشرات یا زنده نگه داشتن مک ها این است که از شهروندان در برابر حملات خودتان که منحرف می شوند محافظت کنید. اگر ساختمان های زیادی سقوط کنند، آدم های کم تری زنده می مانند و مجبورید از اول شروع کنید. 

در حالی که بازی های استراتژیک دیگر معمولا بر روی ساخت و سازهای پیوسته، مدیریت منابع و آرایش  نظامی نیروها برای مدتی طولانی تمرکز می کنند، در رخنه کردن شما بازی را لحظه به لحظه و نوبت به نوبت پیش می برید. مسابقه ها ده دقیقه طول می کشند. در شروع نوبت شما، بازی کاملا توضیح می دهد کدام ساختمان ها و مک ها در خطر هستند و وقتی نوبتتان تمام می شود، بازی به شما می گوید کدام موارد را نجات داده اید و کدام ها از دست رفته اند. 

بیش تر مک ها را در طول زمان می توان باز کرد یا ارتقا داد. هر مک توانایی های ویژه ای دارد (وارد آب می شود، راه را بر دشمن می بندد، بمب اسیدی یا لیزر پرتاب می کند) و از این نظر بازی شبیه یک شطرنج است. حشرات اگرچه مرگبارند، ولی احمق هم هستند و به هرچه که سر راهشان باشد حمله می کنند. به همین دلیل مهم است در کجای میدان نبرد باشند. درست مانند بازی شطرنج که با یک حرکت الی مهره اسب می توانید یک دشمن حیاتی را از بین ببرید، در این بازی باید از حرکات ویژه ای بهره ببرید و حملاتتان هوشمندانه باشد. با این حال در مقایسه با ریزنبردهای ظریف و ماهرانه رخنه کردن، حتی بازی شطرنج هم ضعیف و خسته کننده به نظر می رسد. 

شاید بزرگ ترین غافلگیری بازی، دست کم برای کسانی که عنوان قبلی استودیو سابست گیمز یعنی بازی اف تی ال: سریع تر از نور را تجربه کرده اند، زیبایی فزاینده آن باشد. هیچ اتفاق تصادفی در بازی وجود ندارد که به صورت غیرمنتنظره ای باعث برتری شما شود. ولی تک تک محیط های بازی از همان ابتدا قابل پیروزی هستند (البته انتخابتان در اولین دور خیلی مهم است) و نتایج تصمیماتی که می گیرید، پیش از تایید نهایی آن ها به شما نشان داده می شود. 

دقت و ظرافتی که در بازی به کار رفته است بیش تر شبیه بازی های نینتندو است تا یک بازی استراتژی عرضه شده بر روی کامپیوتر. رخنه کردن گاهی اوقات آن قدر سخت می شود که ممکن است داد شما را درآورد. ولی این سختی به خاطر اشتباهات خودتان است. این خشم معمولا شما را به این نتیجه می رساند که دفعه بعد می توانید این دنیا را نجات دهید. 

الک میر

منبع: The Guardian

***

پیش نمایش بازی رخنه کردن

***

۵

دیدگاهی بنویسید.

avatar