۴ (۸۰%) ۲ votes

احترام – Respect
خواننده: آرتا فرانکلین – Aretha Franklin
سبک: سول
سال انتشار: ۱۹۶۷
پنجمین آهنگ تمام دوران از نگاه نشریه رولینگ استون

نقد آهنگ Respect

نقد آهنگ Respect

در سال ۱۹۶۷ جنگ ویتنام در اوج خود بود، در شهرهای نیوآرک و دیترویت شورش های نژادی درگرفته بود. حزب پلنگ سیاه در حال گسترش فعالیت خود بود. در عین حال، سخت گیری های دولتی و روند کند تغییرات باعث نابودی تدریجی جنبش های حقوق مدنی شده بود که از دهه های ۱۹۵۰ و ۶۰ پا گرفته بودند. زنان هم به دنبال احقاق حقوق از دست رفته خود بودند و در بسیاری از این جنبش ها نقش فعالی داشتند. به طور کلی می توان گفت اتفاقات فراوانی به صورت هم زمان در حال وقوع بود، در این موقع بود که آهنگ احترام وارد بازار شد. 

این آهنگ انقلابی که آرتا فرانکلین در سال ۱۹۶۷ عرضه کرد، شاید در ابتدا یک آهنگ سول ملایم و سرخوشانه به نظر برسد. اما با در نظر گرفتن زمانی که احترام منتشر شد، این آهنگ که درباره یک رابطه از دست رفته است دارای معانی پنهان زیادی بود. نکته اول این که با یک آهنگ بی نقص طرفیم: پرانرژی، جذاب، خالص و اغواگرانه. نکته بعدی این که این آهنگ بار سیاسی زیادی داشت، چرا که فریاد رسای زنان سیاه پوستی بود که به دنبال احترام (“حداقل یک ذره”) می گشتند و قدرت خود را به رخ می کشیدند (“عزیزم چیزی که می خواهی / در دست من است”). اگرچه احترام  توسط یک مرد نوشته شده و درباره گریه و زاری فردی است که درباره رابطه بد خود صحبت می کند (“عزیزم تمام پولم را به تو می دهم / تنها چیزی که در ازایش می خواهم احترام است”)، صدای هیجان انگیز و صمیمی گروه کر که واژه “احترام” را به طور مرتب تکرار می کنند، ما را به این نتیجه می رسانند که با چیزی فراتر از یک رابطه طرف هستیم. 

شاید این صحبت ها کمی اغراق آمیز به نظر برسد. ولی ما تنها کسانی نیستیم که به چنین چیزی اعتقاد داریم. فیل گارلند، منتقد موسیقی در کتابی به نام آوای سول که در سال ۱۹۶۹ منتشر شد، این آهنگ را “سرود  ملی تازه سیاه پوستان” نامید. او بعدا در جایی دیگر اضافه کرد: “ما منتظر چنین آهنگی بودیم. شبیه یک انفجار بود. همه به نوعی عاشق آن شدیم.” احمد ارتگان، بنیان گذار شرکت آتلانتیک رکوردز معتقد بود این آهنگ و کل آلبومی که فرانکلین منتشر کرد، “عالی ترین ریتم و بلوزی هستند که موسیقی به خود دیده است.” او درباره واکنش مردم نسبت به این آهنگ ادامه می دهد: “به کپنهاگن می رفتید و می دیدید مردم در حال رقصیدن با آهنگ احترام هستند. به سنگاپور می رفتید و می دیدید مردم در حال رقصیدن با آهنگ احترام هستند. ژوهانسبورگ، بوفالو، نیویورک، … همه جا وضع به همین شکل بود.” 

واکنش ها تنها نسبت به موسیقی و ریتم این اثر نبود. بلکه معنایی که پشت احترام وجود داشت هم دارای ارزش زیادی بود. آن زمان آفریقایی-آمریکایی ها و زنان مشغول پیگیری نبردی پرتنش و طاقت فرسا برای دست یابی به تغییرات اجتماعی بودند. روند کند تغییرات عده ای را خسته کرده بود. احترام با عرضه خود به یک اثر فراگیر تبدیل شد، چرا که اگرچه در ظاهر شبیه یک آهنگ اغواگرانه درباره عشقی احمقانه بود، اما در لایه زیرین با فعالان مدنی جوان صحبت می کرد. جالب این است که اوتیس ردینگ در سال ۱۹۶۵ نسخه ای از همین آهنگ را عرضه کرده بود، اما همه آن را یک آهنگ عاشقانه در نظر گرفتند و کسی توجهی به بار سیاسی آن نداشت. این که یک مرد از همسرش تقاضای “ذره ای احترام” داشته باشد از نظر قدرت و احساس قابل مقایسه با نسخه زنانه ای نیست که آرتا فرانکلین از این آهنگ ارائه داد. 

آرتا بود که این آهنگ را به یک بیانیه فمینیستی خارق العاده تبدیل کرد. این صدای فوق العاده قدرت مند اوست که سطح آهنگ احترام را ارتقاء داده و باعث می شود این اثر به صحبت از خواسته های اساسی افرادی بپردازد که برای دهه ها در اثر قوانین نژاد پرستانه جیم کرو به حاشیه رانده شده اند. احترام همچنین تفکر سنتی درباره جایگاه زن در خانه را به چالش می کشد. به قول شری آن ویلیامز شاعر: “آرتا نشان داد که احترام با قدرت و تلاش و هزینه به دست می آید. ولی او پا را از این هم فراتر گذاشت و تک تک حروف واژه “احترام” را در آهنگ خود هجا کرد، او می خواست به ما بگوید مهم تر از به دست آوردن احترام این است که بتوانیم آن را حفظ کنیم.” سی سال بعد از انتشار احترام، نشریه ابونی در یادداشتی درباره این آهنگ نوشت: “این آهنگ به سرود شخصی و جمعی تمام افرادی تبدیل شده است که در سایه زندگی می کنند، تمام خواهران و برادرانی که تحقیر شده اند و کسی قدرشان را نمی داند. تمام مردان و زنانی که به چنین احترامی نیاز دارند یا به عبارت بهتر، لایق آن هستند.” 

منبع: Shmoop

2
دیدگاهی بنویسید

avatar
1 رشته نظرات
1 رشته پاسخ‌ها
0 دنبال کنندگان
 
نظر با بیشترین بازخورد
داغ‌ترین گفتگو
2 نظردهندگان
نقد روزAMIR3202 نظردهندگان اخیر
جدیدترین قدیمی ترین بیشترین رای
AMIR3202
مهمان
AMIR3202

با سلام خدمت منتقد عزیز.بسیار خوشحالم که شما به دقت اثر را گوش داده اید و نقد کردید اما بنده جدا از خسته نباشید دوست دارم نقدتان را نقد کنم و نکاتی را ذکر کنم.در درجه اول قسمتی از نقدتان به ستایش اهنگ می پردازد و اهنگ را با توجه به زمان تولیدش سیاسی خطاب میکند.ابتدا باید بگویم که یک اثر هنری خوب فقط استوار به ذات خویش است و نمیشود به دلیل عرضه در یک بازه ی زمانی خاص ان اثر را خوب یا بد دانست زیرا این مسعله هیچ ارتباطی با زیبایی و ارزش هنری ان ندارد.زیرا با… بیشتر بخوانید